Την Πέμπτη η ΑρΕν ηυ κρατάει το στέκι Madriguera και προβάλει το ντοκυμαντέρ "Κάθε χώρα έχει την εθνική που της ταιριάζει"

Όπως κάθε Πέμπτη έτσι και αυτή (28/11) 

η Αριστερή Ενότητα η/υ 

             κρατάει το στέκι Madriguera. 

Από τις 7 θα είμαστε στο χώρο του στεκιού για καφέ και κουβέντα, ακόμα 

          στις 9 θα προβάλουμε το ντοκιμαντέρ 

"Κάθε χώρα έχει την εθνική που της ταιριάζει" 

από το ΡΧΣ (Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα) 

λίγα λόγια για το ντοκιμαντέρ

 

Έρευνα πάνω στις σχέσεις πολιτικής-ποδοσφαίρου και στον τρόπο που οι πολιτικοί στις διάφορες εποχές εκμεταλλεύτηκαν το ποδόσφαιρο για τις επιδιώξεις τους.

Ντοκιμαντέρ για το ρόλο του ποδοσφαίρου ιστορικά στην διαδικασία άσκησης της εξουσίας αυταρχικών και όχι μόνο καθεστώτων.. Πώς εκεί που τελειώνουν οι ελευθερίες έρχεται η μπάλα να τις "συμπληρώσει"

Με τη βοήθεια ιστορικών, δημοσιογράφων και ποδοσφαιριστών το Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα κάνει μία πολιτική ανασκόπηση των τελικών του Μουντιάλ από το ‘30 μέχρι τις μέρες μας.

Γενική Συνέλευση 12/11

Όλες και όλοι την Τρίτη 12/11 στην Γενική Συνέλευση του συλλόγου στις 12.00 στην ΒΑ 
 
με θέματα

-Επέτειος του Πολυτεχνείου

-Εξελίξεις στην Παιδεία

-Γενικότερες Εξελίξεις





   
ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ! ΠΑΡΕ ΘΕΣΗ!

Κείμενο της Αριστερής Ενότητας για την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τη διεκδίκηση του Παραρτήματος

Η λάμψη της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είναι παντοτινή!

40 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου του ’73 και το μεγάλο αγώνα των φοιτητών ενάντια στη χούντα του Γ. Παπαδόπουλου έχουμε πολλά να θυμηθούμε, να σκεφτούμε και να διδαχτούμε. Τότε οι φοιτητές τόλμησαν να βγουν μπροστά και να σπάσουν την τρομοκρατία και έτσι δόθηκε η δυνατότητα να εκφραστεί η γενικευμένη οργή ενάντια στην χούντα. Και τότε με την είσοδο και άλλων κομματιών της κοινωνίας είναι που η εξέγερση γιγαντώθηκε και μπορούμε να ισχυριζόμαστε σήμερα ότι εκείνες οι μέρες ήταν οι καθοριστικές και ανέτρεψαν την Δικτατορία των συνταγματαρχών. Οι αγώνες και τα συνθήματα της αγωνιζόμενης νεολαίας το Νοέμβρη του '73 πρέπει να δώσουν περιεχόμενο στους αγώνες και τις κοινωνικές-ταξικές συγκρούσεις του σήμερα σε μια από τις πιο κρίσιμες μάχες που έχουμε κληθεί να δώσουμε από την πτώση της χούντας και μετά. Συνθήματα όπως Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, Κάτω η Χούντα, Θάνατος στο Φασισμό, Έξω οι Αμερικανοί –ΝΑΤΟ, Γενική Απεργία, Επανάσταση Λαέ μπορούν να εκφράσουν και τους αγώνες του σήμερα.

Σήμερα η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της κρίσης οδηγεί την κοινωνία κατευθείαν στον γκρεμό, με ένα χρέος το οποίο διογκώνεται συνεχώς τα χρόνια του μνημονίου. Μια κοινωνία όπου μεγάλο μέρος του πληθυσμού βρίσκεται κοντά στο όριο της φτώχειας, τα “success story” του Σαμαρά να καταρρίπτονται από την βάρβαρη πραγματικότητα, αφού αφήνουν πίσω τους στρατιές ανέργων. Και ακριβώς επειδή το “παιχνίδι” δεν τους βγαίνει, η κυβέρνηση Σαμαρά παίζει άλλο ένα χαρτί, αυτό της θεωρίας των δύο άκρων. Μιας ανιστόρητης θεωρίας που εμφανίζει την ίδια ως ουδέτερη δύναμη σταθερότητας ανάμεσα στα “δύο άκρα που συγκρούονται”, εξισώνει τις λαϊκές κινητοποιήσεις και την αριστερά με τους ναζί της Χ.Α, στην αγωνία της να υπερασπιστεί με κάθε μέσο τον δικό της “μονόδρομο”.

Το πολυτεχνείο ζει στους αγώνες του σήμερα

Όπως τότε, έτσι και τώρα το σύνθημα του πολυτεχνείου Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία συμπυκνώνει τα αιτήματα της νεολαίας και της κοινωνίας συνολικά.

Το αίτημα για «ψωμί» σήμερα μεταφράζεται στις χιλιάδες ανασφάλιστων και ανέργων που δυσκολεύονται να βγάλουν τα προς το ζην. Ειδικά στη νεολαία όπου η ανεργία αγγίζει το 60% δεν υπάρχουν περιθώρια επιλογής καθώς οι εργασιακές επιλογές καθορίζονται από τη δυνατότητα δουλειάς υπό συνεχώς χειρότερες συνθήκες: Κατάργηση του 8ωρου, κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, ελαστικές σχέσεις εργασίας με ατομικές συμβάσεις.

Το αίτημα για «παιδεία» εκφράζει και σήμερα την ανάγκη για δημόσια και δωρεάν πρόσβαση στη παιδεία αλλά και στο πολιτισμό, πράγματα που στα πλαίσια της λιτότητας φαντάζουν πολυτέλεια. Ειδικότερα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση η επίθεση εντείνεται ακόμα περισσότερο καθώς τμήματα συγχωνεύονται, διοικητικό προσωπικό απολύεται, διδακτικό προσωπικό μειώνεται και η έρευνα εξαρτάται από ιδιωτικά συμφέροντα και απομακρύνεται από τις ανάγκες της κοινωνίας. Ταυτόχρονα η παιδεία μετατρέπεται σε έναν σκληρό ιδεολογικό μηχανισμό ο οποίος μέσα από την εντατικοποίηση, τον ανταγωνισμό και τον ατομικό δρόμο δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα εργαλείο παραγωγής ειδικών χωρίς συνολική άποψη για την κοινωνία.

Τέλος, το αίτημα για «ελευθερία» που τότε εξέφραζε την ανάγκη για την ελευθερία του λόγου, το δικαίωμα στην ενημέρωση χωρίς λογοκρισία και την δυνατότητα άσκησης πολιτικών δικαιωμάτων, σήμερα επανανοηματοδοτείται. Αφορά τον αγώνα για πραγματική δημοκρατία απέναντι στην “δημοκρατία” αυτών που ψηφίζουν τα πιο σκληρά μέτρα εναντίον κι ερήμην της κοινωνίας, καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, επιστρατεύουν ακόμα και την πρόθεση(!) για απεργία, ρίχνουν μαύρο στην ΕΡΤ εν μία νυκτί, επιτίθενται σε καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και σπέρνουν το ρατσισμό και το φόβο στην κοινωνία.

«Πάνω στα ματωμένα πουκάμισα των σκοτωμένων εμείς καθόμασταν τα βράδια και ζωγραφίζαμε σκηνές απ την αυριανή ευτυχία του κόσμου» Τ. Λειβαδίτης

Η νεολαία να γίνει γενιά της ανατροπής και της δημιουργίας!

Τα παραπάνω αιτήματα όντας πιο επίκαιρα από ποτέ είναι αναγκαίο να αποτυπωθούν μέσα από μαζικούς και συλλογικούς αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας. Η νεολαία που εξαναγκάζεται στη μετανάστευση, οδηγείται στην ανεργία, αποκλείεται απ τον πολιτισμό, δεν έχει χώρο έκφρασης και που αποτελεί για πολλούς χαμένη γενιά, οφείλει να γίνει η γενιά της ανατροπής, η γενιά της δημιουργίας. Ας επανανοηματοδοτήσουμε την έννοια της πολιτικής, κάνοντας ξεκάθαρο πως αυτή δεν είναι δουλειά των «ειδικών» αλλά είναι μια υπόθεση που αφορά όλους μας. Η σπουδάζουσα νεολαία και οι μαχόμενες δυνάμεις οι οποίες παρεμβαίνουν στους φοιτητικούς χώρους να πάρουν πρωτοβουλίες για την πολιτική ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος. Σήμερα όσο ποτέ χρειαζόμαστε ένα φοιτητικό κίνημα με αντικυβερνητικά χαρακτηριστικά το οποίο θα συγκρούεται με τις κυβερνητικές επιλογές και ταυτόχρονα θα ζυμώνει την ανάγκη ενός άλλου δρόμου. Ένα φοιτητικό κίνημα που θα αντιπαρατίθεται με την κυρίαρχη λογική του ατομικού δρόμου, θα προτάσσει τη συλλογικότητα και θα αποτελεί φραγμό ενάντια στην φασιστική απειλή.

Κόντρα σε αυτούς που μας θέλουν στον καναπέ, οφείλουμε να συμμετέχουμε μαζικά στις συλλογικές διαδικασίες παίρνοντας τις ζωές μας στα χέρια μας. Οι νέοι χρειάζεται να βγούμε ξανά μαζικά στους δρόμους της διεκδίκησης κόντρα σ' αυτούς που λένε ότι “δεν υπάρχει εναλλακτική”, και να δείξουμε μέσα από τους αγώνες μας, αλλά και την καθημερινή συμμετοχή μας σε συλλογικότητες ότι μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς! Η νεολαία σήμερα θα πρέπει να επηρεαστεί από εκείνον τον Νοέμβρη, να συνδεθεί με τα οράματα εκείνης της εποχής, μιας εποχής που καθορίστηκε από τις ιδέες του Μάη ’68 που το βάθος του ουρανού ήταν κόκκινο.

Στη φετινή επέτειο του πολυτεχνείου, να δοθεί ένα ισχυρό μήνυμα ανατροπής της κυβέρνησης και των μνημονιακών πολιτικών μέσα από τον συντονισμό όλων των πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας. Φοιτητές, εργαζόμενοι, μαθητές και άνεργοι μέσα από μαζικές κινητοποιήσεις μπορούμε να ανατρέπουμε δικτατορίες – μπορούμε να ανατρέπουμε κυβερνήσεις και μνημόνια.

Παράρτημα: Ένα ανοιχτό κέντρο αγώνα και πολιτισμού!

Η φετινή επέτειος της 17 Νοέμβρη πραγματοποιείται υπό το δεδομένο της εκκένωσης του παραρτήματος από την αστυνομία το προηγούμενο καλοκαίρι μετά από εντολή της Δημοτικής Αρχής. Ο ιστορικός χώρος του παραρτήματος είναι ο χώρος όπου ξεκίνησε η εξέγερση του Πολυτεχνείου στην Πάτρα, ο χώρος δηλαδή που στέγασε το φοιτητικό κίνημα και τις ιδέες της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του δικαιώματος στη ζωή σε μια τόσο μαύρη εποχή. Μετά το μεγαλειώδες φοιτητικό κίνημα του Μάη ’68 οι κυβερνήσεις όλων των χωρών έστειλαν τα Πανεπιστήμια εκτός των πόλεων προσπαθώντας να απομονώσουν τους φοιτητές από την υπόλοιπη κοινωνία. Ως φοιτητές και νεολαία στο σήμερα, αντιλαμβανόμενοι τον ιστορικό μας ρόλο διεκδικούμε το Παράρτημα ως έναν αυτοδιαχειριζόμενο χώρο, ένα χώρο όπου θα ζυμώνεται και θα οργανώνεται το κίνημα για την ανατροπή αυτών των πολιτικών που καταστρέφουν τις ζωές μας.

Στο παραπάνω πλαίσιο, αναγκαιότητας για συντονισμό των πληττόμενων, το Παράρτημα, θα πρέπει να διεκδικηθεί και να επαναοικειοποιηθεί ώστε να μετατραπεί σε ένα κέντρο αγώνα και πολιτισμού ανοιχτό στην νεολαία αλλά και σε όλη κοινωνία της Πάτρας, που θα χωρά και θα στεγάζει τις δράσεις και τον πολιτικό διάλογο φοιτητικών συλλόγων, σωματείων, δομών αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης, καλλιτεχνικών ομάδων, λαϊκών συνελεύσεων κλπ. Ως ένας χώρος στο κέντρο της Πάτρας, που θα διέπεται από ενεργό πολιτικό και πολιτισμικό βίο, θα αποτελεί ένα προωθητικό αντιπαράδειγμα έναντι στα κυρίαρχα πρότυπα οργάνωσης της καθημερινότητας μας. Καλούμε λοιπόν φοιτητικούς συλλόγους και σωματεία αλλά και άλλες αγωνιζόμενες συλλογικότητες στην έναρξη μιας παραγωγικής κουβέντας μέσα από τις συλλογικές τους διαδικασίες για να πάρει σάρκα και οστά αυτό το εγχείρημα! Στις 17 Νοέμβρη ο χώρος του παραρτήματος να είναι μετά από 40 χρόνια ξανά ανοιχτός για να στεγάσει τις διαδικασίες του αγωνιζόμενου λαού.

Ανοιχτό σχήμα της Αριστερής Ενότητας Η/Υ

Αύριο Πέμπτη 7/11 στις 13:00, ανοιχτό σχήμα Αριστερής Ενότητας Η/Υ στην αίθουσα του σχεδιαστηρίου στο κτήριο της σχολής μας.
Η συμμετοχή όλων όσων αντιλαμβάνονται τη συνολική επίθεση που δέχεται αυτή τη στιγμή η πανεπιστημιακή κοινότητα αλλά και όλη η κοινωνία είναι αναγκαία. 

Συμμετέχουμε, 
  συνδιαμορφώνουμε,  
    συναποφασίζουμε. 

Με ιδέες, φαντασία και όρεξη για κουβέντα!

«Μεγάλη αναταραχή.. Υπέροχη κατάσταση..!»

     Τρία χρόνια μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου η καταστροφή της χώρας συνεχίζεται . Το σκηνικό κοινωνικής εξαθλίωσης, λιτότητας, φτώχειας, ανεργίας, αναπόσπαστο κομμάτι του success story εντείνεται καθημερινά. Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου με την ακροδεξιά πολιτική της ατζέντα και πάντα σύμφωνη στις επιταγές της τρόικα υποσκάπτει την δημοκρατία, συνεχίζει ακάθεκτη το ξεπούλημα της χώρας και την καταστροφή συνολικά του κοινωνικού ιστού. Για άλλη μια φορά έχουμε να αντιμετωπίσουμε νέα μέτρα, μια νέα φοροεπιδρομή, μια νέα επίθεση ενάντια στα δικαιώματά μας. Συνειδητοποιούμε λοιπόν πως κάθε μέρα που η επικίνδυνη αυτή κυβέρνηση παραμένει στην εξουσία, οι ζωές μας χειροτερεύουν.

    Οι μισθοί μειώνονται ακόμη περισσότερο και οι εργαζόμενοι μένουν χωρίς δικαιώματα, ανασφάλιστοι και εκβιασμένοι από την εργοδοσία μέσα από τις ατομικές συμβάσεις. Το ασφαλιστικό διαλύεται οριστικά, ενώ μετά το κλείσιμο των Ε.Α.Σ. και Ε.Β.Ο. έρχεται νέος γύρος απολύσεων τόσο σε δημόσιο, όσο και σε ιδιωτικό τομέα. Το «έκτακτο» χαράτσι γίνεται ένας ακόμη μόνιμος δυσβάστακτος φόρος, την ίδια στιγμή που για τα περισσότερα νοικοκυριά η θέρμανση αποτελεί περιττή πολυτέλεια. Όλη βέβαια αυτή η κατάσταση δε θα μπορούσε να μην αγγίζει και τον χώρο της παιδείας. Μετά την ανακοίνωση της απόλυσης 1.350 εργαζομένων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, σειρά είχαν οι διοικητικοί υπάλληλοι των πανεπιστημίων. Στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας απολύονται 118 διοικητικοί υπάλληλοι, γεγονός που καθιστά τη λειτουργία του Ιδρύματος πρακτικά αδύνατη, αφού το προσωπικό που θα απομένει δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του πανεπιστημίου. Δικαίως ο Σύλλογος Διοικητικών του Πανεπιστημίου, αντιδρώντας στις απολύσεις, προχώρησε σε απεργιακές κινητοποιήσεις και σε μια σειρά από δράσεις για την ενημέρωση της υπόλοιπης πανεπιστημιακής κοινότητας αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας για τον αγώνα που δίνει.

Μέσα σε όλη αυτή τη κοινωνική ζούγκλα, εμείς σα φοιτητές καλούμαστε να ανταπεξέλθουμε σε έναν εξαντλητικό αγώνα αντοχής. Έναν αγώνα ενάντια στην ανασφάλιστη εργασία των νέων, στη φοίτηση στη τριτοβάθμια εκπαίδευση που έχει πάρει ακραία χαρακτηριστικά εντατικοποίησης, στη μετανάστευσης της νέας γενιάς προς αναζήτηση τύχης αλλού. Σαν μελλοντικοί εργαζόμενοι αντιλαμβανόμαστε τη συμμετοχή στην απεργία αλλά και σε κάθε αγώνα ως μία μάχη για τη διεκδίκηση των αυτονόητων . Για τη διεκδίκηση μιας ζωής με αξιοπρέπεια που θα δίνει τη δυνατότητα στους νέους να παλεύουν για συλλογικές απαντήσεις στα προβλήματα τους. Μια ζωή στην οποία η νέα γενιά θα μπορεί να ονειρεύεται!

  Χρέος μας είναι να σταθούμε αλληλέγγυοι απέναντι στον αγώνα των εργαζομένων του Πανεπιστημίου, όπως και σε κάθε κομμάτι της κοινωνίας μας που αγωνίζεται ενάντια σε αυτή την καταστροφή. Να αγωνιστούμε κι εμείς στο πλάι τους ενάντια στην κυβέρνηση των μνημονίων και το πολιτικό σύστημα που έθρεψε τον φασισμό. Ενάντια στην πολιτική της τρόικα και των εγχώριων ανδρείκελων που μας ληστεύουν με φόρους, μας απειλούν με κατασχέσεις, μας στερούν την πρόσβαση σε βασικά κοινωνικά αγαθά, χτίζουν ένα ειδικό καθεστώς στο οποίο η νέα γενιά δε μπορεί να ζήσει, σπρώχνοντάς την στο περιθώριο, τη μετανάστευση, την παραίτηση, την κατάθλιψη.

Ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες! 

Ήρθε η ώρα να τους ανατρέψουμε!

Κάτω η ακροδεξιά Κυβέρνηση  Σαμαρά-Μνημονίου! 

Όλοι και όλες στην απεργία την Τετάρτη 6 Νοέμβρη στις 10:30 από τη πλατεία Όλγας !

 
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

Κάλεσμα Συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών Πανεπιστημίου Πατρών

Οι μεταπτυχιακοί φοιτητές και υποψήφιοι διδάκτορες του πανεπιστημίου Πατρών, σας προσκαλούμε σε ανοιχτή συζήτηση-σύσκεψη, την Δευτέρα 4/11 και ώρα 13:00 στο χώρο της Πρυτανείας για να συζητήσουμε για τις προκλήσεις της περιόδου. Την ίδια ώρα που κρίνεται το μέλλον εκατοντάδων διοικητικών υπαλλήλων, και μαζί τους κρίνεται η επόμενη ημέρα του πανεπιστημίου. 

Για ένα πανεπιστήμιο για το οποίο προδιαγράφεται ένα σκιερό μέλλον, αλλά και για ένα πανεπιστήμιο που αντιστέκεται, αμφισβητεί και θέλει να χαράξει μια διαφορετική πορεία, πατώντας με πείσμα στις αξίες της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. 

Ο συντονισμός όλων φορέων είναι αναγκαίος, η επίθεση στο δημόσιο πανεπιστήμιο, την εκπαίδευση και την έρευνα, είναι κοινή και συντεταγμένη. 

Καλούμε όλους τους μεταπτυχιακούς και προπτυχιακούς φοιτητές, κάθε μέλος Δ.Ε.Π., κάθε εργαζόμενο, τεχνικό και διοικητικό προσωπικό του πανεπιστημίου, σε ανοιχτή συζήτηση, για να κατατεθούν προβληματισμοί και απόψεις, φόβοι αλλά και ελπίδες. Τελικά, πρέπει να αναζητήσουμε τον συντονισμό, την κοινή δράση και τον βηματισμό για την αντιμετώπιση της επίθεσης. Να μην μείνουμε αδρανείς και αμέτοχοι!

Να μην μείνουμε αδρανείς και αμέτοχοι!

ΣΥλλογος ΜΕταπτυχιακών ΦΟΙτητών Πανεπιστημίου Πατρών

Ανακοίνωση Αριστερής Ενότητας για τον αγώνα των Διοικητικών

Η κυβέρνηση της καταστροφής συνεχίζοντας το “success story” της, ανακοινώνει την απόλυση 1.350 υπαλλήλων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Με αυτό τον τρόπο συνεχίζεται η επίθεση ενάντια σε ΑΕΙ - ΤΕΙ που είχε ξεκινήσει με τα προηγούμενα νομοσχέδια του Υπουργείου Παιδείας. Αρχικά, ο Υπ. Παιδείας ζήτησε από τα Πανεπιστήμια απειλώντας και με εισαγγελείς τις πρυτανικές αρχές να στείλουν αναλυτικές λίστες με τα ονόματα των εργαζομένων κάθε Ιδρύματος. Η απάντηση των Πανεπιστημίων ήταν αρνητική. Στη συνέχεια ζήτησε από τους ίδιους τους εργαζόμενους να συμπληρώσουν τα χαρτιά τους για να οδηγηθούν στη διαθεσιμότητα-απόλυση κάτι το οποίο προφανώς και δεν έγινε δεκτό από τους εργαζομένους. Το Υπουργείο Παιδείας βρισκόμενο σε πανικό ενδέχεται να απαντήσει επιλέγοντας το αγαπημένο μέσο της κυβέρνησης το οποίο δεν είναι άλλο από την επιστράτευση των εργαζομένων. Είναι πια κοινώς αποδεκτό ότι η επίθεση δεν θα σταματήσει μέχρι να ισοπεδωθεί ολοκληρωτικά η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, τα δημόσια Πανεπιστήμια να απαξιωθούν, να σπρώξουν τη νεολαία στα ιδιωτικά ΙΕΚ και Κολλέγια επιχειρηματιών. 

 

Από το Πανεπιστήμιο Πάτρας απολύονται 118 διοικητικοί υπάλληλοι (ποσοστό 26%), πράγμα που καθιστά επί της ουσίας αδύνατη την λειτουργία του Ιδρύματος. Πιο συγκεκριμένα, το γεγονός ότι θα υπάρχουν γραμματείες τμημάτων μόλις με 1-2 εργαζομένους κάνει πρακτικά αδύνατη όχι μόνο την πραγματοποίηση εγγραφών των πρωτοετών φοιτητών αλλά και τη συνολική διοικητική λειτουργία των ιδρυμάτων. Ο Σύλλογος Διοικητικών του Πανεπιστημίου, αντιδρώντας στις απολύσεις, προχώρησε σε απεργιακές κινητοποιήσεις και σε μια σειρά από δράσεις για την ενημέρωση της υπόλοιπης πανεπιστημιακής κοινότητας αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας για τον αγώνα που δείνουν. Βρισκόμαστε ήδη στη έβδομη εβδομάδα απεργίας και κινητοποιήσεων, πράγμα που δείχνει πως οι εργαζόμενοι είναι αποφασισμένοι να μην κάνουν ούτε ένα βήμα πίσω στις απαιτήσεις του Υπουργείου.

Σε αυτή τη κατεύθυνση οφείλουμε να δούμε και εμείς οι ίδιοι τί μπορούμε να κάνουμε μέσα από το κοινωνικό μας χώρο, πώς μπορούμε να συντονιστούμε με την υπόλοιπη πανεπιστημιακή κοινότητα, με τους διοικητικούς, με τους καθηγητές που κινητοπούνται, με όλη τη κοινωνία που αγωνίζεται! Την Πέμπτη 25/10 θα πραγματοποιηθεί κοινή εκδήλωση-συνέλευση του συλλόγου διοικητικών με φοιτητικούς συλλόγους του Πανεπιστημίου στις 11.00 στην Πρυτανεία, κινητοποίηση που πρέπει να στηρίξουμε ώστε να δούμε πως μπορούμε από κοινού να οργανώσουμε τον αγώνα μας ενάντια στο ξεπούλημα της Δημόσιας Παιδείας. Είναι αναγκαίο να υπάρξει και περαιτέρω συντονισμός των πληττώμενων κομματιών της Πανεπιστημιακής κοινότητας με κοινές αποφασιστικές συνελεύσεις(φοιτητών-διοικητικών-καθηγητών). Μια τέτοια προσπάθεια θα ενώσει τους επιμέρους αγώνες και θα αυξήσει την ισχύ μας και για το λόγο αυτό θα πρέπει να το επιχειρήσουμε άμεσα. Ο αγώνας των διοικητικών είναι αγώνας για την υπεράσπιση του Δημόσιου Πανεπιστημίου είναι και δικός μας αγώνας και πρέπει να παλέψουμε να είναι νικηφόρος. 

Σαν ΑΡιστερή ΕΝότητα βλέπουμε διέξοδο μέσα από τέτοιες κοινές διαδικασίες. Πιστεύουμε και παλεύουμε για «από τα κάτω» συντονισμό της πανεπιστημιακής κοινότητας με κοινές συνελεύσεις

Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι στα πλαίσια της «εξυγίανσης» η κυβέρνηση επιλέγει να επιτεθεί σε αγαθά όπως η παιδεία και η υγεία, επιλέγει να επιτεθεί στο κόσμο της εργασίας ενώ η πλειοψηφία της κοινωνίας βρίσκεται στα όρια της. Η ανεργία στη νεολαία αγγίζει το 60 %, πράγμα που σημαίνει ότι μια ολόκληρη γενιά περιθωριοποιείται. Ε λοιπόν κάποια στιγμή πρέπει να βάλουμε ένα φρένο σε όλα αυτά! Εμείς που γι αυτούς είμαστε η χαμένη γενιά, θα γίνουμε η γενιά της ανατροπής! Σε αυτόν τον αγώνα καλούμαστε να είμαστε συμμέτοχοι, γιατί είναι ένας αγώνας για τις ίδιες μας τις ζωές, είναι ένας αγώνας για να υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας στη μόρφωση, στην υγεία, στην εργασία. Το Φθινόπωρο αυτό να είναι το τελευταίο τους, για να διασφαλίσουμε τα δημόσια αγαθά, να διασφαλίσουμε τις ζωές μας.

Σ’ αυτόν τον αγώνα δεν περισσεύει κανείς και καμια!!!

ΌΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΜΑΖΙ ΘΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ

ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ!!

Aνακοίνωση του Συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών Πανεπιστημίου Πατρών

Το Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο λειτουργεί πατώντας σε δυο βασικούς πυλώνες: την εκπαίδευση και την έρευνα. Στη σημερινή κατάσταση, η εικόνα που παρουσιάζει το Πανεπιστήμιο είναι δραματική. Οι υποψήφιοι διδάκτορες και μεταπτυχιακοί φοιτητές του Πανεπιστημίου βιώνουμε άμεσα αυτήν την κατάσταση και προβληματιζόμαστε για τον βαθμό στον οποίο το Πανεπιστήμιο μπορεί να εκπληρώσει το ρόλο του ως εκπαιδευτικό-ερευνητικό ίδρυμα. Πόσο μάλλον, σε μια εποχή που το επιστημονικό δυναμικό αλλά και συνολικά η νεολαία στρέφεται προς το εξωτερικό και την μετανάστευση, η σημερινή κατάσταση προσφέρει μόνο αντι-κίνητρα για τις σπουδές και την έρευνα.

Η σταδιακή και οριακή υποχρηματοδότηση του Πανεπιστημίου τα τελευταία χρόνια αποτέλεσε λαιμητόμο με άμεσες συνέπειες τόσο στην ερευνητική όσο και στην εκπαιδευτική λειτουργία του Ιδρύματος. Ιδιαίτερα, στο τρέχον εξάμηνο, το Πανεπιστήμιο βιώνει την βίαιη και αδικαιολόγητη απομάκρυνση περίπου ενός τετάρτου των διοικητικών του υπαλλήλων. Τη στιγμή που τα τελευταία χρόνια, πολλά μέλη ΔΕΠ καθώς και Μεταπτυχιακοί/Υπ. Διδάκτορες, ήδη παρέχουν στους χώρους τους γραμματειακή υποστήριξη λόγω της έλλειψης διοικητικού προσωπικού. Ο αριθμός των διοικητικών υπαλλήλων που θα απομείνει, εάν τελικά απομακρυνθεί το προηγούμενο ποσοστό, είναι αδύνατο να εξυπηρετήσει τις διοικητικές, λογιστικές και κάθε είδους τρέχουσες ανάγκες του Πανεπιστημίου.

Φέτος οι εισακτέοι στο Πανεπιστήμιο Πατρών είναι πολύ περισσότεροι από προηγούμενες χρονιές. Περισσότεροι φοιτητές, τη στιγμή που τα μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου συνεχώς μειώνονται σε αριθμό, ενώ οι κενές θέσεις δεν καλύπτονται από νέο διδακτικό προσωπικό λόγω του παγώματος των διορισμών στο δημόσιο τομέα με αποτέλεσμα τα εναπομείναντα μέλη ΔΕΠ να επωμίζονται ένα παράλογο φόρτο εργασίας. Οι συνέπειες στους φοιτητές είναι άμεσες αφού μειώνεται ο αριθμός των μαθημάτων, ιδιαίτερα των μαθημάτων επιλογής.

Η απάντηση (;) του Υπουργείου Παιδείας στα παραπάνω προβλήματα είναι να αυξήσει τον αριθμό των εισακτέων φοιτητών στα Τμήματα και να αγνοήσει επιδεικτικά το επικουρικό διδακτικό έργο των μεταπτυχιακών φοιτητών με αποτέλεσμα την περαιτέρω υποβάθμιση της εκπαιδευτικής λειτουργίας. Ήδη από το εαρινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2012-2013, βιώσαμε τη στοχευμένη υποχρηματοδότηση του Πανεπιστημίου Πατρών από δημόσιους πόρους.

Αναλογικά, η μείωση του κονδυλίου (περίπου κατά 85%) για το επικουρικό διδακτικό έργο των Μεταπτυχιακών φοιτητών και Υποψήφιων Διδακτόρων ήταν συντριπτικά μεγαλύτερη σε σύγκριση με όλα τα υπόλοιπα κονδύλια. Το Υπουργείο Παιδείας επέλεξε να υποβαθμίσει τον ρόλο των Μεταπτυχιακών φοιτητών και Υποψήφιων Διδακτόρων στο Πανεπιστήμιο παρόλο που αυτοί παρέχουν αδιάλειπτη φροντιστηριακή και εκπαιδευτική υποστήριξη σε όλα τα επίπεδα έστω και με πενιχρή αμοιβή.

Στο τρέχον εξάμηνο, σύμφωνα με τις Πρυτανικές αρχές, το ταμειακό υπόλοιπο του Πανεπιστημίου για την κάλυψη του επικουρικού έργου είναι μηδενικό δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στην εκπαιδευτική λειτουργία και απαξιώνοντας δεκάδες συναδέλφους σε κάθε Τμήμα. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι τόσο το προηγούμενο εξάμηνο, όσο και στο τρέχον, οι Πρυτανικές αρχές προσπάθησαν να μεταφέρουν χρήματα από άλλους λογαριασμούς όπου περίσσευαν (Υλικές υποδομές κλπ) προς το λογαριασμό που εξυπηρετούσε την κάλυψη του επικουρικού έργου. Το Υπουργείο Παιδείας αρνήθηκε αυτή τη μεταβίβαση κονδυλίων υποτιμώντας το επικουρικό έργο με τρόπο πρωτοφανή. Το Υπουργείο φαίνεται ότι μας θεωρεί λιγότερο χρήσιμους από τις καρέκλες!

Αλλά δεν είναι μόνο ο ρόλος των μεταπτυχιακών φοιτητών στην εκπαίδευση που σήμερα απαξιώνεται: Η υποχρηματοδότηση χτύπησε ακόμα ένα βασικό κομμάτι της εκπαιδευτικής και ερευνητικής δραστηριότητας: τις ηλεκτρονικές πηγές. Για πάνω από ένα έτος, όλες οι ηλεκτρονικές πηγές δεν ήταν προσβάσιμες. Κάποιες άνοιξαν και κάποιες άλλες παραμένουν κλειδωμένες. Το ερευνητικό έργο εξαρτήθηκε από το πόσα χρήματα είχε ανεξαρτήτως ο καθένας για να πληρώσει από την τσέπη του τη στοιχειώδη βασική βιβλιογραφία ώστε να προχωρήσει κάπως η έρευνά του. Που ακούστηκε στα χρονικά, το Πανεπιστήμιο να μην παρέχει βιβλιογραφία στα μέλη του;;;;;

Επιπλέον μειώθηκαν δραστικά τα κονδύλια για την κάλυψη των εξόδων συμμετοχής σε συνέδρια. Πολύ σημαντικό μέρος της ερευνητικής διαδικασίας εξαρτάται από την παρουσίαση εργασιών σε συνέδρια. Στόχος των συνεδρίων ήταν πάντα η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ επιστημόνων του ίδιου αντικειμένου, η γέννεση νέων ιδεών και η δημιουργία συνεργασιών, η ‘’εξαγωγή’’ της δουλειάς που γίνεται στο εξωτερικό. Για την κάλυψη των εξόδων ενός συνεδρίου ετησίως για κάθε Μεταπτυχιακό/Υπ. Διδάκτορα, το Πανεπιστήμιο παρείχε το ποσό των... 250 ευρώ. 250 ευρώ τη στιγμή που η εγγραφή και μόνο στο συνέδριο μπορεί να κυμαίνεται από 500-1000 ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα έξοδα μετακίνησης, διαμονής και σίτισης. Φέτος, τα χρήματα που θα δωθούν για την κάλυψη των εξόδων ενός συνεδρίου θα είναι ακόμα λιγότερα!

Η σίτιση των φοιτητών είναι ένα άλλο ζωτικό θέμα, καθώς ήδη από το προηγούμενο έτος η εστία τις μεσημβρινές ώρες θύμιζε περισσότερο συσσίτιο, με ένα μεγάλο μέρος φοιτητών να μην "χωράνε" στον προϋπολογισμό του Ιδρύματος για σίτιση. Ταυτόχρονα χτυπήθηκε ο θεσμός των υποτροφιών έτσι ώστε και το παραμικρό ποσό που διατίθεται προς τους φοιτητές ή ερευνητές να μπορεί να φορολογηθεί, όσο μικρό και αν είναι. Για τις υποτροφίες που ίσχυαν από προηγούμενα έτη, και δεν μπορούσαν να φορολογηθούν, ξαφνικά εμφανίστηκε το προηγούμενο εξάμηνο ένα μαγικό χαρτόσημο με αποτέλεσμα και αυτές να κουρεύονται.

Όλα τα παραπάνω είναι μόνο μερικά κομμάτια ενός δυσοίωνου παζλ, για τον εκπαιδευτικό και ερευνητικό ρόλο του πανεπιστημίου. Είναι μήπως επειδή το Υπουργείο θέλει μέσα από την απαξίωση του πανεπιστημίου να πλασάρει τα ιδιωτικά κολλέγια; Είναι μήπως επειδή αδιαφορεί για την έρευνα και την εκπαίδευση, για τους νέους επιστήμονες και την μαζική φυγή τους στο εξωτερικό, αποτρέποντας τους να εργαστούν στην πατρίδα τους; Είναι μήπως ‘’πρόλογος’’ για τα όσα ακούγονται για τις διαθεσιμότητες μελών ΔΕΠ ή για τα επόμενα σχέδια ‘’Αθηνά’’ που θα κλείσουν ιδρύματα;

Η πραγματικότητα είναι σαφής: Για το επόμενο εξάμηνο, το Υπουργείο καλεί το πανεπιστήμιο να τρέξει έχοντας πάρει τις ρόδες και την βενζίνη. Το πανεπιστήμιο αιμορραγεί από κάθε πιθανή πλευρά, και οδηγείται σε βέβαιο θάνατο. Μαζί και τα όνειρα και η δουλειά νέων ανθρώπων, που αφιερώνουν την ζωή τους στην έρευνα και την εκπαίδευση, δουλεύοντας σε ένα ήδη εξαντλητικό καθεστώς, χωρίς σταθερή ασφάλιση και οποιαδήποτε στήριξη. Θα το επιτρέψουμε;