Ανακοίνωση της Αριστερής Ενότητας Η/Υ για τα τελευταία γεγονότα στο τμήμα (28/1/09)

Βρισκόμαστε ενάμιση μήνα μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και την εξέγερση του Δεκέμβρη. Η εξέγερση του Δεκέμβρη ξεπερνά ό,τι έχει συμβεί μέχρι σήμερα. Από πολλές απόψεις. Από τον πλούτο των μορφών πάλης μέχρι το βάθος και το εύρος της κριτικής που άσκησε. Από την ένταση της επίθεσης που δέχτηκε μέχρι την ποσότητα και την ποιότητα των ερωτημάτων που γέννησε, μέχρι το διεθνή αντίκτυπο που είχε. Από αυτή την πλευρά, οι συγκρίσεις με πρόσφατες αντιστάσεις και κινηματικές εξάρσεις μόνο περιοριστικές μπορούν να είναι. Τα γεγονότα του Δεκέμβρη επιρρέασαν και τις εξελίξεις στην παιδεία. Ο διάλογος του επικοινωνιακού Σπηλιωτόπουλου από μηδενική βάση δεν έχει για εμάς καμία ουσία. Είμαστε η γενιά που τα θέλει ΟΛΑ ΠΙΣΩ. Είμαστε η γενιά που δεν διαπραγματεύεται ΤΙΠΟΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΝΗΚΕΙ. Θέλουμε ένα πραγματικά δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο και βασική προϋπόθεση είναι να παρθούν πίσω όλα τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα, ρυθμίσεις και νομοσχέδια που οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων προωθούν με τις πολιτικές της Ε.Ε.

Αυτή τη στιγμή βλέπουμε μπροστά μας ήδη τις συνέπειες αυτών των νόμων.Φτάνουμε στο τέλος του εξαμήνου και βλέπουμε πως στην εποχή των “μεταρρυθμίσεών” τους, οι φοιτητές δεν έχουν πάρει ακόμα βιβλία. Ακούμε κάθε είδους επιχείρημα που προσπαθεί να μας επαναφέρει στην τάξη, να μας πείσει πως για όλα φταίμε εμείς.

• Ακούμε κάποιους καθηγητές να λένε πως δεν έχει και τόση σημασία το βιβλίο αλλά να γίνει πασει θυσία η εξέταση.

• Βλέπουμε μια συντεταγμένη προσπάθεια για έλεγχο και περιορισμό των μαθημάτων που

χρωστάμε και που δηλώνουμε (βλ λίστες)

• Βλέπουμε τις λίστες αυτές να συγκεντρώνονται στα μέσα Οκτώβρη και να αποστέλονται αρχές Γενάρη.

• Ακούμε στις Αρχές Γενάρη οτι για την κατάσταση αυτή ή φταίμε όλοι μαζι, ή δε φταίει κανείς και αυτό που πρεπει να προσέχουμε είναι το να μην κανουν οι φοιτητές κατάληψη.

• Πανω σε αυτό υπάρχει ειδική φροντίδα:

από τη μία στις συνελεύσεις τμήματος κάποιοι θυμούνται το νόμο,και μιλάνε για ανολοκλήρωτα εξάμηνα,εξετάσεις που θα χαθούν κλπ.Επίσης βγάζουν το πρόγραμμα της εξεταστικής με προείδοποίηση για αποφυγή περεταίρω καταλήψεων.

Από την άλλη στις συνελεύσεις των φοιτητών ακουγονται διάφορα.

Ακούμε από τη ΔΑΠ μια εντελώς δημοσιογραφική τοποθέτηση πως “για όλα φταίει η γραμματεία, ναι δεν εχετε βιβλία και είναι θλιβερό, αλλά αν γίνει κατάληψη κι εγώ δεν ξέρω τι θα γίνει”.

Ακούμε από συναδέλφους μας (βλ ανεξάρτητο πλαίσιο) πως πρέπει να αφήσουμε την υπόθεση στα χέρια των καθηγητών και να μην κάνουμε τιποτα γιατί ισως φταίμε κι εμείς για την κατάσταση.

Ακούμε από την ΠΚΣ πως κάποιοι καπελώνουν το σύλλογο (ο Τσίπρας, ο ΣΥΡΙΖΑ), αποπροσανατολίζουν τους φοιτητές, ότι στην πραγματικότητα τα βιβλία υπάρχουν κάπου και πρέπει με ανοιχτή σχολή να τα πάρουμε με τη βία.

Από την πλευρά μας, ως Αριστερή Ενότητα η/υ λέμε πως αυτή η ιστορία μας διδάσκει πολλά:

1. Πως οι αγώνες των φοιτητών ενάντια στο νόμο πλαίσιο ηταν πέρα για πέρα δίκαιοι.Και γιατί βλέπουμε τις συνέπειες του και όλα αυτά που θα έρθουν που μας αναγκάζουν να παλεύουμε για την ίδια μας την αξιοπρέπεια. Και γιατί το αίτημα για δημόσια δωρεάν παιδεία και για μαζικούς ανυποχώρητους αγώνες στα χέρια ολοένα και περισσότερων φοιτητών είναι επίκαιροι σήμερα.

2. Πως σε τέτοιες περιόδους, μεγάλης ανασφάλειας και δυσοίωνου μέλλοντος υπάρχουν μέγάλα ξεσπάσματα και μεγάλες απαντήσεις, όπως η προηγούμενη συνέλευση.Ποτέ άλλωτε (ούτε στους αγώνες του 2006-2007 ) δεν είδαμε τόσους πολλούς συναδέλφους να έρχονται σε μια συνέλευση και σε 2 παραστάσεις στο τμήμα για να διεκδικήσουν αυτά που τους ανήκουν.

3. Είναι πέρα για πέρα σίγουρο πως καμία άλλη λύση εκτός αυτής του κοινού πλαισίου και των κινητοποιήσεων δε θα μας έδινε τη δυνατότητα να ακουστούμε, να κουβεντιάσουμε και να είμαστε μπροστά σε μια σχετικά αξιοπρεπή εξεταστική.Αν επιλέγαμε μπροστά στην κατάσταση να μείνουμε άπραγοι τώρα θα είχαμε αρχίσει εξεταστική ανευ όρων.

4. Πως πολλά από τα επιχειρήματα που βρέθηκαν μπροστά μας στην πραγματικότητα δεν ισχύουν.Καταρρίφθηκε η όλη επιχειρηματολογία για την επιτρεπόμενη διάρκεια του εξαμήνου και η τρομοκρατία για τα χαμένα εξάμηνα.Καταρρίφθηκε η παντοκρατορία του νόμου πλαισίου και μπήκε στο προσκήνιο η άμεση αμφισβήτησή του σε ακόμα μεγαλύτερο κομμάτι φοιτητών.

5. ΚΥΡΙΩΣ ΟΜΩΣ πως η ίδια η πραγματικότητα μας γεμίζει με ανάγκες και για τη συνέχεια.Απέναντι τόσο στο ζήτημα της εξεταστικής όσο και στη συνέχεια πρέπει η απάντησή μας να είναι αυτή δηλαδή του ανυποχώρητου και μαζικού αγώνα.Στο πανεπιστήμιο του 2009 δεν προκειται να μας χαριστεί τίποτα αν δεν το διεκδικήσουμε με μαζικές συνελεύσεις και κινητοποιήσεις. Η μαζικότητα είναι αυτή που πιέζει, που φέρνει αποτελέσματα και που δίνει αισιοδοξία.

Η εξέγερση του Δεκέμβρη αποτελεί τομή. Τομή ανάμεσα στον κόσμο που μας χτίζουν από τη μία και τον κόσμο που έχουμε ανάγκη από την άλλη. Γέννησε πολλά νέα δεδομένα. Συνιστά μια γερή ανάσα της νεολαίας και της κοινωνίας στο ασφυκτικό περιβάλλον που μας χτίζουν. Το βασικό προϊόν της, όμως, είναι η δραματική κραυγή: “ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ”. Δεν είναι της μοίρας μας γραφτό να υπομένουμε και να δεχόμαστε καρτερικά οτιδήποτε επιχειρούν να μας επιβάλλουν. Είναι στο χέρι μας να αντισταθούμε, να εξεγερθούμε απέναντι σε αυτά που μας καταπιέζουν. Τολμήσαμε λοιπόν να αγωνιστούμε. Και έχει τεράστια σημασία. Χρειάζεται να μάθουμε και να νικάμε.

Πιάνουμε το νήμα των αγώνων μαθαίνοντας από τα κινήματα και τις εξεγέρσεις του προηγούμενου διαστήματος. Παλεύουμε για την αναζωπύρωση των μαζικών διαδικασιών σε όλους τους κοινωνικούς μας χώρους.

Ωστόσο, το πανεπιστήμιο είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας, γι'αυτό επιδιώκουμε τη σύνδεση με τους εργαζόμενους/ες και τα λαϊκά στρώματα που βρίσκονται στο στόχαστρο από την ίδια πολιτική. Δεν αμυνόμαστε αλλά παλεύουμε για ένα λαϊκό κίνημα το οποίο δε θα φορτωθεί στις πλάτες του τις συνέπειες της κρίσης, θα ανατρέψει την κυβέρνηση των δολοφόνων και της διαφθοράς και ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ οποιουδήποτε επίδοξου μελλοντικού εκφραστή αυτής της πολιτικής.

• Να ανατραπεί η κυβέρνηση των δολοφόνων

• Να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας

• Να διαλυθούν τα ΜΑΤ, ΟΠΚΕ και οι ειδικές δυνάμεις καταστολής

• Να απαγορευτούν τα χημικά στις διαδηλώσεις

• Να σταματήσουν οι βασανισμοί, οι εξευτελισμοί, η τρομοκράτηση, οι άδικες προσαγωγές, οι ξυλοδαρμοί νέων και μεταναστών

• Να αφοπλιστεί η αστυνομία, έξω οι σύγχρονοι στρατοί κατοχής από το κέντρο της Αθήνας

• Να ξηλωθούν όλες οι κάμερες.Να καταργηθούν οι τρομονόμοι

• Υπεράσπιση του Ασύλου και Διεύρυνση του

• Κατάργηση όλων των αντιεκπαιδευτικών αναδιαρθρωτικών νόμων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ

• Να μην εφαρμοστεί η κοινοτική οδηγία για τα ΚΕΣ. Να καταργηθούν και να ληφθεί μέριμνα για τους αποφοίτους

• Παροχή όλων των απαιτούμενων συγγραμμάτων και βελτίωσή τους

• Ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης

• Ενιαία πτυχία με πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα. Το πτυχίο μόνη προϋπόθεση για δουλειά.

• Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων (Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά)

• Μέλη ΔΕΠ πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης

• Δωρεάν σίτιση, στέγαση ,μετακίνηση, ψυχαγωγία

• Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ από τον κρατικό προϋπολογισμό

• Να σταματήσει τώρα η βάρβαρη επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα

Να συνεχίσουμε στο δρόμο του Δεκέμβρη, στό δρόμο των τελευταίων κινητοποιήσεων του συλλόγου. Από δω και μπρος να μή διαπραγματευτούμε για το δικαίωμά μας στη δημόσια δωρεάν παιδεία, σε μια παιδεία με στοιχειώδη αξιοπρέπεια βιβλία και ανθρώπινους ρυθμούς. ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΣ!ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΤΕ ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ!

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΠΡΙΝ - ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΟΠΩΣ ΤΩΡΑ Πώς συνεχίζουμε; Ανακοίνωση των Αριστερών Σχημάτων για τη συνέχεια του αγώνα

Η εξέγερση του Δεκέμβρη είναι μια εικόνα από το παρελθόν. Είναι η συνέχεια της διαρκώς αυξανόμενης και σε ποσότητα και σε ποιότητα κινητοποίησης κόσμου. Συνδέεται με το αντιπολεμικό κίνημα του 2003, τις μαθητικές καταλήψεις της διετίας 2006-2008, τον φοιτητικό ξεσηκωμό του 2006-2007, τη Λευκίμμη, τους μικρούς και μεγάλους εργατικούς αγώνες. Η υλική βάση που γέννησε την εξέγερση του Δεκέμβρη συνδέεται με την χρόνια καταπίεση, συμπίεση και απόρριψη μεγάλων κομματιών της ελληνικής κοινωνίας.

Η εξέγερση του Δεκέμβρη είναι εικόνα από το μέλλον. Συνδέεται και συναντιέται με την οικονομική, αλλά και κοινωνική, πολιτική, ιδεολογική κρίση που διαπερνάει κάθε πόρο του συστήματος. Συνδέεται με το μέλλον της νέας γενιάς που δεν είναι ορατό ή καλύτερα δεν υπάρχει. Συνδέεται με την πολιτική της ΝΔ, αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Και αν αυτό αποτελεί το γενικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκφράστηκε η αγανάκτηση και η οργή της νεολαίας (και όχι μόνο), είναι καθαρό ότι και η κρίση θα συνεχιστεί και το μέλλον μας δε θα μας το χαρίσει κανείς.


Η εξέγερση του Δεκέμβρη ξεπερνά ό,τι έχει συμβεί μέχρι σήμερα. Από πολλές απόψεις. Από τον πλούτο των μορφών πάλης μέχρι το βάθος και το εύρος της κριτικής που άσκησε. Από την ένταση της επίθεσης που δέχτηκε μέχρι την ποσότητα και την ποιότητα των ερωτημάτων που γέννησε, μέχρι το διεθνή αντίκτυπο που είχε. Από αυτή την πλευρά, οι συγκρίσεις με πρόσφατες αντιστάσεις και κινηματικές εξάρσεις μόνο περιοριστικές μπορούν να είναι.


Τίποτα δεν είναι όπως πριν. Η εξέγερση του Δεκέμβρη αποτελεί τομή. Τομή ανάμεσα στον κόσμο που μας χτίζουν από τη μία και τον κόσμο που έχουμε ανάγκη από την άλλη. Γέννησε πολλά νέα δεδομένα. Συνιστά μια γερή ανάσα της νεολαίας και της κοινωνίας στο ασφυκτικό περιβάλλον που μας χτίζουν. Το βασικό προϊόν της, όμως, είναι η δραματική κραυγή: “ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ”. Δεν είναι της μοίρας μας γραφτό να υπομένουμε και να δεχόμαστε καρτερικά οτιδήποτε επιχειρούν να μας επιβάλλουν. Είναι στο χέρι μας να αντισταθούμε, να εξεγερθούμε απέναντι σε αυτά που μας καταπιέζουν. Τολμήσαμε λοιπόν να αγωνιστούμε. Και έχει τεράστια σημασία. Χρειάζεται να μάθουμε και να νικάμε.


Όπως κάθε εξέγερση, όξυνε την κατάσταση και αποκάλυψε απόψεις, στάσεις και πρακτικές του καθένα. Και αν ήταν αναμενόμενη η στάση της ΝΔ να συκοφαντήσει, να χτυπήσει πολιτικά, να καταστείλει βιολογικά το κίνημα... Αν ήταν αναμενόμενη η στάση του ΠΑΣΟΚ να σιγοντάρει και να συναινέσει με τη ΝΔ σε όλα ενάντια στο κίνημα... Αν ήταν αναμενόμενο το ΛΑΟΣ να ξεσαλώσει, να δράσει παρακρατικά, να φτάσει μέχρι το “ιδιώνυμο της κουκούλας”... Δεν ήταν αναμενόμενο, το ΚΚΕ να περάσει ολοκληρωτικά από το στρατόπεδο του εχθρού του κινήματος και μάλιστα να αποτελεί σε πολλές περιπτώσεις τον πολιορκητικό κριό της επίθεσης ενάντια στο κίνημα, δυσφημίζοντας -δυστυχώς- όχι μόνο το κίνημα αλλά και την αριστερά, την έννοια της οργάνωσης και του κομμουνισμού.


Είμαστε γενιά χαμένη για το σύστημα. Πέρα από –και ως ένα βαθμό, επειδή– είμαστε η πρώτη γενιά που πιστεύει ότι θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη. Δεν μπορούν πλέον να μας πείσουν ότι η αστυνομία μας προστατεύει. Αφού μας σκοτώνει. Δεν μπορούν πλέον να μας πείσουν ότι σκέφτονται και ενεργούν για το συμφέρον μας. Αφού έχουν “28 δις για τις τράπεζες και μόνο μία σφαίρα για τη νεολαία”.


Και όλα αυτά χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ελλείψεις. Χωρίς να υπάρχει μια συνειδητή, προετοιμασμένη, σχεδιασμένη, οργανωμένη απάντηση απέναντι στις πολιτικές τους. Χωρίς να υπάρξει συντονισμός των διαφόρων κομματιών της κοινωνίας. Χωρίς να υπάρξει κλιμάκωση ούτε σε πολιτικό επίπεδο, ούτε σε επίπεδο μορφών πάλης. Αυτοί εξάλλου είναι και οι βασικοί λόγοι στους οποίους οφείλεται το γεγονός ότι, πρόσκαιρα τουλάχιστον, “ξεμείναμε από καύσιμα”.


Συνολικά, το στρατόπεδό μας βρίσκεται σε καλύτερο επίπεδο από ό,τι πριν. Κατεβήκαμε κατά δεκάδες χιλιάδες στους δρόμους. Εκφράσαμε την οργή και την αγανάκτηση που τόσο καιρό συσσωρεύαμε μέσα μας. Η απλόχερη καταστολή και τρομοκρατία που μας χάρισαν (τα μόνα πράγματα που μας χαρίζουν απλόχερα...) μάς πείσμωσε ακόμη περισσότερο. Πιστεύουμε πλέον περισσότερο στις δυνάμεις μας. Μαθαίνουμε στο δρόμο της εξέγερσης.


Το στρατόπεδό τους βρίσκεται σε ακόμη χειρότερο επίπεδο από ό,τι πριν. Τα γεγονότα του Δεκέμβρη ήρθαν να προστεθούν σε μια ήδη εξαιρετικά δύσκολη θέση της κυβέρνησης. Την στρίμωξαν ακόμη περισσότερο. Την ανάγκασαν να αφήσει το καρότο και να πιάσει το μαστίγιο. Την ανάγκασαν να χρησιμοποιήσει ανοιχτά το παρακράτος. Της τσαλάκωσαν την εικόνα, όχι μόνο εντός αλλά και εκτός Ελλάδας. Την ανάγκασαν σε, προσχηματικό μεν, ανασχηματισμό και στη “μηδενική ανοχή” του νέου Αν. Υπουργού Δημοσίας Τάξης, Μαρκογιαννάκη. Την ανάγκασαν σε απεγνωσμένες εκκλήσεις για “εθνική ενότητα” όλων των κομμάτων για την καταδίκη του κινήματος. Της υπενθύμισαν ότι μπορεί να λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο, αλλά όχι για πάντα.


Το αγωνιστικό βάπτισμα που πήρε μεγάλο κομμάτι της νεολαίας, μαθητικής, φοιτητικής και εργαζόμενης άνοιξε ακόμη περισσότερο τους ορίζοντες. Το κεντρικό ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν συνεχίζουμε σε αυτό το δρόμο. Θα πρέπει να είναι δεδομένο ότι συνεχίζουμε στο δρόμο της εξέγερσης. Το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ερώτημα είναι το ΠΩΣ συνεχίζουμε στο δρόμο της εξέγερσης.


Στο σταυροδρόμι που βρισκόμαστε υπάρχουν δύο λάθος δρόμοι :

α. Να προσπαθήσουμε να ξεχαστεί και να ξεχάσουμε ό,τι έγινε τις μέρες του Δεκέμβρη. Και για τη συνέχεια, να αλλάξουμε εντελώς την κουβέντα. Να αρχίσουμε να μιλάμε για τον πόλεμο στην Παλαιστίνη (που όντως αποτελεί κεντρικό ζήτημα) αλλά προσπερνώντας εντελώς μια ολόκληρη εξέγερση στη χώρα μας. Δεν ξαφνιάζει ότι αυτό ήδη το επιχειρεί η ΠΚΣ.

β. Να στενέψουμε το επίπεδο της αντιπαράθεσης από το πολιτικό επίπεδο στο καθαρά συνδικαλιστικό. Να προσπαθήσουμε να στριμώξουμε τον πλούτο των μορφών στο κλασικό εικονογραφημένο σχήμα “συνελεύσεις-καταλήψεις-διαδηλώσεις”. Να το περιορίσουμε σε επίπεδα αντίστοιχα του φοιτητικού ξεσπάσματος. Να αποστεώσουμε στην πράξη από μόνοι μας ό,τι το καινούργιο γεννήθηκε, την ίδια στιγμή που θα ορκιζόμαστε στα λόγια ότι κλιμακώνουμε.


Το σύνθημα όμως θα πρέπει να είναι: ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ. Να εκμεταλλευτούμε τις δυνατότητες που γέννησε και να απαντήσουμε στις ελλείψεις που σημειώθηκαν. Να φέρουμε σε ακόμη καλύτερη θέση το δικό μας στρατόπεδο και να δημιουργήσουμε ακόμη μεγαλύτερη φθορά στο αντίπαλο.


Να συζητήσουμε για τα συμπεράσματα του Δεκέμβρη. Να βγάλουμε εμπειρία, να συνεννοηθούμε για το τι πήγε καλά και τι όχι. Για το ποια είναι η νέα κατάσταση που δημιουργείται. Αυτός είναι απαραίτητος όρος για να συνειδητοποιήσουμε τις αλλαγές και να προετοιμάσουμε καλύτερα και αποτελεσματικότερα την επόμενη εξέγερση (που πρέπει να υπάρξει και που ούτως ή άλλως όλα δείχνουν ότι όντως θα υπάρξει). Χρειάζονται λοιπόν χώροι, τόποι, διαδικασίες ζύμωσης και συγκρότησης όλου του κόσμου της εξέγερσης.


Να εμπλουτίσουμε τα αιτήματα και τα προτάγματά μας. Να τα απλώσουμε και πέρα από τα ζητήματα της εκπαίδευσης. Στα δημοκρατικά μας δικαιώματα κόντρα στην περιστολή και την καταστολή τους. Στα εργασιακά μας δικαιώματα κόντρα στην αβεβαιότητα και την ανασφάλεια που μας προσφέρουν. Να κάνουμε μια εφ όλης της ύλης αντιπαράθεση με το μέλλον που μας προετοιμάζουν.


Να συντονιστούμε και με άλλα κομμάτια της κοινωνίας. Με τους μαθητές, που ούτως ή άλλως πρωτοστάτησαν στο κίνημα. Με τα υπόλοιπα κομμάτια της εκπαίδευσης. Με τους νέους εργαζόμενους. Με όλους τους εργαζόμενους. Να συναντηθούμε με όλους τους συμμάχους μας κόντρα στον κατατεμαχισμό και την διαίρεση που μας επιβάλλουν.


Να συζητήσουμε για νέες μορφές πάλης που θα ενώνουν και θα εκφράζουν όλα τα παραπάνω κομμάτια. Που θα είναι πιο πιεστικές και αποτελεσματικές απέναντι στην κυβέρνηση.


Να μιλήσουμε, να σχεδιάσουμε και να πράξουμε πολιτικά. Να ορίσουμε τους αντιπάλους μας. Να κλιμακώσουμε το κίνημα που θα ζητάει την πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή. Να δημιουργήσουμε μέτωπο ενάντια στο συνολικό πολιτικό καρτέλ του δικομματισμού. Γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι ο καλύτερος σύμμαχος της κυβέρνησης, δε θέλει να αμφισβητήσει τίποτα, περιμένει μια ομαλή εναλλαγή για να φάει ξανά από την πίτα της εξουσίας. Να δημιουργήσουμε μέτωπο ενάντια σε όλο το πολιτικό μπλοκ που στάθηκε ενάντια στο κίνημα. Να βάλουμε στο στόχαστρό μας το μπλοκ της πολιτικής συναίνεσης από πολλά κόμματα γύρω από τη ΝΔ. Και αυτό, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν περιλαμβάνει μόνο το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ.


Αν ισχύει ότι σήμερα ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΠΡΙΝ, τότε θα πρέπει το φοιτητικό κίνημα να πρωτοστατήσει ώστε το επόμενο διάστημα ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΩΡΑ.

ΟΙ ΘΥΤΕΣ ΔΕΝ ΘΡΗΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥΣ (Απόφαση ΔΣ του συλλόγου)

H στυγνή δολοφονία του 16χρονου Αλέξανδρου Ανδρέα Γρηγορόπουλου από την
αστυνομία ξεχειλίζει το ποτήρι της αγανάκτησης για το σύνολο της
κυβερνητικής πολιτικής (οικονομική πολιτική, διαφθορά και σκάνδαλα). Η
ατιμωρησία των υπεύθυνων για μια σειρά εγκλήματα, εδώ και τουλάχιστον 25
χρόνια, όπλισε το χέρι του αστυνομικού – φονιά. Αυτή η δολοφονία γίνεται
σε ένα πολιτικό πλαίσιο που η αστυνομική βία δεν τιμωρείται αλλά
ενθαρρύνεται (βλέπε περίπτωση «ζαρντινιέρας» και «πράσινων παπουτσιών»)
και που υπάρχει σαφής κυβερνητική εντολή για καταστολή των κοινωνικών
αγώνων και ενίσχυση των σωμάτων ασφαλείας (ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ειδικοί φρουροί
κ.ά.)
Μετά την ακύρωση των κοινωνικών, εργασιακών και ασφαλιστικών και
γενικότερα δημοκρατικών και συλλογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Μετά την επέκταση της φτώχειας, της ανεργίας και της κοινωνικής
ανασφάλειας, ιδιαίτερα των νέων, και της προκλητικής προνομιακής
μεταχείρισης των τραπεζών.
Μετά την ενσωμάτωση όλου του αντιδημοκρατικού και κατασταλτικού πλέγματος
μέτρων, που επεξεργάστηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση με τη συμμετοχή των ελληνικών
κυβερνήσεων και που στρέφονται άμεσα ενάντια στους εργαζόμενους και τους
μετανάστες και μετά την πρόταση για 3ήμερη εβδομάδα εργασίας.
Μετά την πολιτική της καταστολής και της ωμής αστυνομικής βίας ενάντια
στους συνταξιούχους, τους εργαζόμενους στα λιμάνια και τους αγρότες.
Μετά τη απροσχημάτιστη χρήση των χημικών, των διώξεων και την ύπαρξη των
πραιτόρων ενάντια σε κάθε έκφραση αντίστασης, ιδιαίτερα της νεολαίας.
Αυτή η κυβέρνηση ξεπουλάει τη χώρα, τα παίρνει από τους εργαζόμενους και
τα δίνει στους τραπεζίτες, πολεμάει τη νεολαία, το φοιτητικό κίνημα και τη
γενιά των 400 και των 700 ευρώ. Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να καταδικαστεί! Η
πανελλαδική απεργία της Τετάρτης μπορεί και πρέπει να μετατρέψει την οργή
των εργαζόμενων, των φοιτητών, ολόκληρης της κοινωνίας σε ενεργή καταδίκη
της κυβέρνησης Καραμανλή.
Οι εργαζόμενοι, οι σύλλογοι και τα σωματεία μαζικά και ενωτικά στην πρώτη
γραμμή του αγώνα.
Οι δρόμοι πρέπει να πλημμυρίσουν από την οργή και την αγανάκτηση των
εργαζομένων και της νεολαίας. Η εκδίκηση για τη δολοφονία θα είναι οι
μαζικοί αγώνες τα συλλαλητήρια, οι απεργίες και οι καταλήψεις. Απαιτείται
σήμερα αγώνας όλου του λαϊκού κινήματος, όχι μόνο για να τιμωρηθούν οι
δολοφόνοι αλλά αγώνας ενάντια στην ίδια την πολιτική που δημιουργεί αυτά
τα φαινόμενα, ενάντια στην κυβέρνηση της ΝΔ που σταθερά (καθόλου σεμνά,
καθόλου ταπεινά) χτυπά τους εργαζόμενους και τη νεολαία.
Φτάνει πια με την κυβέρνηση της φτώχειας, της ανεργίας και της καταστολής.
Να ηττηθούν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τα αντεργατικά σχέδια, από
όπου κι αν κατευθύνονται.

Καλούμε σε:
- Συγκέντρωση – πορεία σήμερα Δευτέρα 8/12 στις 11.30 στην Πλατεία Όλγας
- Να παραμείνει η σχολή κλειστή Δευτέρα και Τρίτη 8-9/12

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ

Η γενική συνέλευση ΕΙΝΑΙ η μοναδική διαδικασία που απέμεινε στους φοιτητές για:

• Να ενημερώνονται για τις εξελίξεις στο χώρο τους.
• Να συζητούν τα προβλήματα που τους αφορούν.
• Να λαμβάνουν μέτρα και αποφάσεις ώστε να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους.
Κυριαρχεί η αντίληψη ότι οι συνελεύσεις ανήκουν στις παρατάξεις και ότι το αμφιθέατρο γίνεται αρένα όπου οι παρατάξεις σφάζονται για θέματα που πολλές φορές κανείς δεν καταλαβαίνει και χωρίς να βγαίνει κανένα συμπέρασμα.
Ως αποτέλεσμα οι συνελεύσεις έχουν πάρει απρόσωπο χαρακτήρα και η διαδικασία τους, ή θεωρείται κάτι το άχρηστο ή αφήνει αμέτοχους και παθητικούς όσους φοιτητές αντέχουν να τις παρακολουθήσουν. Έτσι καταλήγει σε φιέστα, με τις παρατάξεις να προβάλλουν το μαγαζάκι τους αγνοώντας το κοινό καλό των φοιτητών.
Εμείς , ως Αριστερά Σχήματα, αντίθετοι στη σημερινή κατάσταση, θεωρούμε ότι οι συνελεύσεις ανήκουν στους φοιτητές και όχι στις παρατάξεις. Έτσι απαιτούμε ένα ενιαίο φοιτητικό κίνημα το οποίο:
• Θα υπερασπίζεται τα φοιτητικά συμφέροντα.
• Θα προτείνει λύση των προβλημάτων μας
• Θα χτυπάει αυτούς που φτιάχνουν τη ζωή μας χωρίς εμάς με οργανωμένες ενέργειες
• Δε θα διασπά τον κόσμο , θέτοντας του αποπροσανατολιστικά διλλήματα.
• Θα ενώνει τον κόσμο και θα κινείται με βάση ένα σχέδιο το οποίο θα εκφράζει τα συμφέροντα όλων των φοιτητών.
Θεωρούμε αυτονόητο ότι η αριστερά οφείλει να συντονιστεί πάνω σε αυτό στο στόχο. Καλούμε ανοιχτά τις αριστερές παρατάξεις , την ΑΡΣΗ/Υ-ΕΑΑΚ και την ΠΚΣ, να συντονίσουμε τις προσπάθειες μας πάνω σε αυτά που συμφωνούμε για να αγωνιστούμε με όλους τους φοιτητές για δημόσια και δωρεάν παιδεία. Είναι εφικτό ένα κοινό πλαίσιο στις συνελεύσεις το οποίο, όπως έχει ξαναφανεί, μπορεί να ταράξει τα νερά και να πετύχει νίκες. Πάνω σε αυτό το στόχο, τα Αριστερά Σχήματα ήδη εδώ και 2 χρόνια πρωτοστάτησαν σε μια συνεργασία αριστερών παρατάξεων και ανένταχτων φοιτητών την Αριστερή Ενότητα.
Ζητάμε από κάθε φοιτητή να πάρει ενεργό ρόλο σε όλες τις συνελεύσεις και να φωνάξει:
• Μπορούμε, να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας και να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.
• Θέλουμε συλλογικούς, μαζικούς και ενωτικούς αγώνες ώστε να ζήσουμε στο πανεπιστήμιο που δικαιούμαστε. Ένα πανεπιστήμιο με δωρεάν βιβλία, που δε θα απαιτεί από μας να πληρώσουμε για να μάθουμε, που θα σέβεται τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας και που δε θα μας επιβάλλει τον ανταγωνισμό ως νοοτροπία.
Το πολυτεχνείο άλλωστε, μπροστά στο οποίο βρισκόμαστε, αυτό ακριβώς μας διδάσκει.

Ανακοίνωση των Αριστερών Σχημάτων για τις Αναγκαίες Κατευθύνσεις στο Φοιτητικό Κίνημα, 09/10/2008

ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Οι στόχοι και τα καθήκοντα για το φοιτητικό κίνημα


Η κυβέρνηση Καραμανλή μένει στην ιστορία σαν κυβέρνηση των σκανδάλων, της μίζας, της ακρίβειας, του Βατοπεδίου, της όλο και μεγαλύτερης φτώχειας, των ιδιωτικοποιήσεων και των ξεπουλημάτων, του σκοτώματος της Ολυμπιακής, του ΟΤΕ, της ΔΕΗ.

Η κυβέρνηση Καραμανλή θα μείνει στην ιστορία σαν ο ορκισμένος εχθρός της Δημόσιας Παιδείας. Αν και απέτυχε να αναθεωρήσει το άρθρο 16 και να αναγνωρίσει ευθέως τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, εξακολουθεί τον κατήφορο της ιδιωτικοποίησης χωρίς φραγμό:

▪ Ψηφίζει σαν κλέφτης, μέσα στο καλοκαίρι, στο θερινό τμήμα της Βουλής, τον νόμο 3696 που αναγνωρίζει τα κολέγια και προβλέπει την ισοτίμηση των δικαιωμάτων των αποφοίτων τους με εκείνα των δημοσίων ΑΕΙ και ΤΕΙ.

▪ Προσπαθεί να εφαρμόσει τον νόμο πλαίσιο. Πριν το καλοκαίρι εκβίαζε τα ιδρύματα με τους τετραετείς προγραμματισμούς και τους εσωτερικούς κανονισμούς. Σήμερα στις περισσότερες σχολές οι φοιτητές δεν έχουν συγγράμματα, αναγκάζονται να πληρώσουν ή να δανειστούν βιβλία, ή αυτά που παίρνουν δεν καλύπτουν όλη την εξεταστέα ύλη.

▪ Στραγγαλίζει οικονομικά τα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Κόβει χρόνο με τον χρόνο τη χρηματοδότηση. Εσκεμμένα απαξιώνει, συκοφαντεί, οδηγεί στο μαρασμό τη δημόσια τριτοβάθμια για να οδηγήσει αποφοίτους – πελάτες στα κολέγια. Ο προϋπολογισμός για την παιδεία έφτασε φέτος στο αρνητικό ρεκόρ του 2,74% - αντί για το προεκλογικά διαφημιζόμενο 5%.

▪ Επιχειρεί να αλλάξει τον τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια βάζοντας τους «λαγούς» της να κάνουν προτάσεις, να ρίχνουν ιδέες, να δίνουν συνεντεύξεις. Κεντρικός άξονας του κυβερνητικού σχεδιασμού είναι το Πανεπιστήμιο με πολλαπλά εξεταστικά φίλτρα και μηχανισμούς απόρριψης, στο όνομα της αποσύνδεσης του Λυκείου από τις εξετάσεις.


Οι εξελίξεις αυτές έρχονται λίγους μόνο μήνες μετά την ταφόπλακα που μπήκε στην προσπάθεια αναθεώρησης του Συντάγματος και του άρθρου 16 Όμως αυτή η κυβέρνηση, αυτός ο υπουργός έχουν ορκιστεί να ιδρύσουν ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Καταστρατηγώντας το Σύνταγμα, αποδεικνύοντας πόσο το σέβονται όταν υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Φρόντισαν για αυτό το λόγο να δημιουργήσουν την πελατεία που θα στελεχώσει το «όραμα» της ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης: Μόνο πέρσι 18.000 μαθητές έμειναν έξω από τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ λόγω της βάσης του 10, ενώ ακόμα 40.000 εγκαταλείπουν το ενιαίο λύκειο για τα ΕΠΑΛ και τα ΕΠΑΣ, χωρίς προοπτική ένταξης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Η αναγνώριση των κολεγίων σημαίνει αυτόματα την συμπίεση των πτυχίων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης προς τα κάτω. Σημαίνει ότι ανοίγει ένας χρυσοφόρος ορίζοντας υπερκερδών για τα παραμάγαζα της εκπαίδευσης. Σημαίνει ότι εγκαθιδρύεται το πανευρωπαϊκό μοντέλο των δύο κύκλων, των τριετών σπουδών. Σημαίνει ότι και στα ΑΕΙ και ΤΕΙ η πραγματικότητα θα «κολεγιοποιείται», οι σπουδές θα εντατικοποιούνται, οι σχολές θα αποστειρώνονται. Σημαίνει τέλος ότι ανατινάσσεται κάθε εργασιακό και επαγγελματικό δικαίωμα και την αγορά κυριαρχεί το ατομικό πτυχίο, τα ατομικά δικαιώματα ή ακόμα χειρότερα οι ατομικές ευκαιρίες.

Το Υπουργείο και η κυβέρνηση της ΝΔ παρουσιάζει τον νόμο σαν αναγκαία ρύθμιση «δικαίωσης» για τους 20.000 σπουδαστές των κολεγίων. Δεν υπήρξε καμιά όμως δικαίωση για τις εκατοντάδες χιλιάδες σπουδαστές και αποφοίτους ΤΕΙ που από τις αρχές της δεκαετίας του 80 στερούνται σαφούς ορισμού επαγγελματικών δικαιωμάτων. Το Υπουργείο Παιδείας παρουσιάζει τον νόμο για τα κολέγια σαν «τακτοποίηση» και θεσμοθέτηση κανόνων. Όμως η ιδιωτικοποίηση της παιδείας δεν έχει καμιά σχέση με τη θεσμοθέτηση κανόνων. Η μόνη δυνατή τακτοποίηση είναι η κατάργηση των κολεγίων και η συγκεκριμένη μέριμνα για τους μέχρι σήμερα αποφοίτους και σπουδαστές.

Στα ΤΕΙ η κατάσταση είναι τραγική και τίθεται ζήτημα ύπαρξης για πολλές σχολές. Τα ΤΕΙ ερημώνουν αφού δεν έχουν καινούργιους εισακτέους, ενώ και αυτοί που πρόλαβαν να πάρουν το πτυχίο τους βλέπουν το μέλλον τους μαύρο αφού ολόκληρα τμήματα παύουν να υπάρχουν ενώ άλλα συγχωνεύονται. Μόνο φέτος 50 τμήματα ΤΕΙ σε όλη την Ελλάδα δεν έχουν πρωτοετείς.


Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ποια είναι η αναγκαία κατεύθυνση για το φοιτητικό κίνημα;

▪ Αντικυβερνητική γιατί τα κολέγια, η υποχρηματοδότηση, η εφαρμογή του ν. πλαίσιο (λίστα συγγραμμάτων, εσωτερικοί κανονισμοί), η αξιολόγηση αποτελούν βασικότατη επιλογή της ΝΔ και προσωπικό στοίχημα του Στυλιανίδη. Αλλά είναι επίσης απαραίτητο το φοιτητικό κίνημα να αρθεί στο ύψος της κοινωνικής αγανάκτησης για την οικονομική κρίση, την φορομπηξία, τον νέο προϋπολογισμό φτώχειας, την ακρίβεια, τη δραματική χειροτέρευση των όρων ζωής της μεγάλης πλειοψηφίας. Πολιτικό φοιτητικό κίνημα που παλεύει για την ανατροπή της κυβέρνησης, την ανατροπή της πολιτικής που μαζί τα τελευταία χρόνια υλοποιούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, την ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού.

▪ Αντι- ΕΕ γιατί τα κολέγια είναι άμεση συνέπεια των οδηγιών 36/05 και 48/89 της ΕΕ προς την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση (τις οποίες οδηγίες η εκάστοτε κυβέρνηση περιχαρώς έσπευδε να υλοποιήσει). Τα πρόστιμα και οι εκβιασμοί της Κομισιόν έπεφταν βροχή, και οι κυβερνήσεις του δικομματισμού έβρισκαν φτηνή δικαιολογία για να κάνουν το Σύνταγμα κουρελόχαρτο.

▪ Αντι-ΔΑΠίτικη γιατί η ΔΑΠ πρωταγωνίστησε και πρωταγωνιστεί στην ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων, στην αναγνώριση των κολεγίων, δρώντας σαν η πέμπτη φάλαγγα της ιδιωτικοποίησης μέσα στις σχολές. Οι φραστικές και για προσχηματικούς λόγους διαφοροποιήσεις δεν μπορούν να είναι αξιόπιστες από τους χειροκροτητές και τις κουστωδίες των κυβερνητικών υπουργών.


Το φοιτητικό κίνημα σε πανελλαδικό επίπεδο την επόμενη περίοδο πρέπει να επιμείνει πρώτα από όλα σε μια αντικυβερνητική γραμμή. Να υπερασπίζει την δημόσια - δωρεάν Παιδεία (για την ακρίβεια ότι έχει ακόμη απομείνει). Να θέτει την υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων σε πρώτη προτεραιότητα. Να αντιπαλεύει την κατάργηση της σχέσης σπουδές – εργασία. Να διεκδικεί πτυχία ισχυρά με εργασιακά δικαιώματα και καθολικά αναγνωρισμένο το κοινωνικό δικαίωμα στη δουλειά. Να αναδεικνύει τον νόμο για τα κολέγια με όρους «συνταγματικής εκτροπής» και να παλεύει για την κατάργησή του. Να απαιτεί την ανυπακοή και μη εφαρμογή των κοινοτικών οδηγιών 36/05 και 48/89. Να προσπαθεί να μπλοκάρει σε όλα τα τμήματα την εφαρμογή του νόμου πλαίσιο. Τέλος να αναζητήσει τρόπους, μορφές διαδικασίες ώστε να στηθεί ξανά το πανεκπαιδευτικό μέτωπο. Χρειαζόμαστε δηλαδή ένα φοιτητικό κίνημα που να έχει αντίπαλο, συμμαχίες, σχέδιο, να βάζει την παιδεία με όρους κινήματος στη δημόσια διάταξη, να καθορίζει την πολιτική ατζέντα και να είναι επικίνδυνο για την κυβέρνηση και τους δικομματικούς σχεδιασμούς.


Παλεύουμε:

1. Να καταργηθεί ο νόμος για τα κολέγια 3696/2008. Καμιά αναγνώριση των κολεγίων, καμιά ισοτίμηση των πτυχίων.

2. Να δοθούν άμεσα δωρεάν όλα τα βιβλία σε όλα τα τμήματα. Να αποσυρθεί το προεδρικό διάταγμα για τα συγγράμματα.

3. Να πέσει ο προϋπολογισμός του 2,74% για την Παιδεία.

4. Να μην εφαρμοστεί ο νόμος πλαίσιο, η αξιολόγηση, οι τετραετείς προγραμματισμοί, ο περιορισμός του ασύλου, οι εσωτερικοί κανονισμοί.


Προτείνουμε:

1. Γενικές συνελεύσεις άμεσα σε όλους τους Συλλόγους

2. Πανελλαδική ημέρα δράσης για την Παιδεία στις 21/10, ημέρα απεργίας για ΔΟΕ-ΟΛΜΕ και ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

3. Επιτροπές, Γενικές Συνελεύσεις, Διοικητικά Συμβούλια, Φοιτητικοί Σύλλογοι, σε συνεργασία με την ΠΟΣΔΕΠ να διοργανώσουν εκδηλώσεις ενημέρωσης και κινητοποίησης σε κάθε σχολή

4. Μαζικές παραστάσεις σε συγκλήτους και τμήματα για να δοθούν άμεσα δωρεάν όλα τα βιβλία.

5. Παραστάσεις διαμαρτυρίας και μπλοκάρισμα τμημάτων ή συγκλήτων που υλοποιούν πλευρές του νόμου πλαίσιο.

6. Κοινό σχέδιο δράσης των αριστερών και αγωνιστικών δυνάμεων του φοιτητικού κινήματος με αιχμές τα κολέγια, τα συγγράμματα, την μη εφαρμογή του νόμου, την ανατροπή της συστηματικής υποχρηματοδότησης της δημόσιας παιδείας.

7. Γεγονότα που αναδεικνύουν το μέτωπο της παιδείας σε όλη την κοινωνία, που αναδεικνύουν την αντίθεση δημόσιου – ιδιωτικού, που κατακτούν την συναίνεση, την αποδοχή, την υποστήριξη και συμμετοχή της κοινωνίας στους εκπαιδευτικούς αγώνες.


Στη βάση αυτών η Αριστερή Ενότητα μπορεί να καλέσει δημόσια, ανοιχτά και καθαρά κάθε δύναμη και φορέα της αριστεράς να τοποθετηθεί συγκεκριμένα και να συμπορευτεί σε ένα πολιτικό σχέδιο συσσώρευσης δυνάμεων, αλλαγής συσχετισμού, αντίστασης, αγώνα, νίκης.

Ανακοίνωση των Αριστερών Σχημάτων για τους Πρωτοετείς, 17/09/2008

ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΑΣ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ…

Η κυβέρνηση επιτίθεται, η κοινωνία στενάζει…

Νέα χρονιά ξεκινάει και το «κάθε πέρσι και καλύτερα», από σχήμα λόγου μετατρέπεται σε κραυγή απόγνωσης στα χείλη της πλειοψηφίας του λαού. Ο Καραμανλής και οι υπουργοί του, παίρνουν επάξια τον τίτλο της πιο αδίστακτης και αντιλαϊκής κυβέρνησης που έχει γνωρίσει ο τόπος. Μέσα σε έναν μόλις χρόνο από την επανεκλογή της ΝΔ, οι εργαζόμενοι και η νεολαία ζούμε τα αποτελέσματα των «μεταρρυθμίσεων» με τον πιο βάρβαρο τρόπο.


Η ακρίβεια και το βάθεμα της φτώχειας, είναι μόνο η μια πλευρά του νομίσματος. Η κυβέρνηση, αφού φρόντισε να μειώσει την φορολογία των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου, έρχεται τώρα με το κτηματολόγιο, την αύξηση του ΦΠΑ, την κατάργηση του αφορολόγητου, την αύξηση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ, να τα πάρει από αυτούς που ζουν με 500 και 600€. Τα παίρνουν από τους «μικρούς» και τα χαρίζουν στους «μεγάλους». Παράλληλα, δεν υπάρχει μέρα που να μην σκάσει ένα σκάνδαλο για βουλευτές, υπουργούς και συνεργάτες του πρωθυπουργού, ενώ το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (ΔΕΗ, ΟΤΕ, λιμάνια) καλά κρατεί. Την ίδια στιγμή ο Υπ. Παιδείας, Ευ. Στυλιανίδης, στο θερινό τμήμα της βουλής, ντάλα καλοκαίρι, περνάει πραξικοπηματικά την αναγνώριση των ΙΕΚ, ΚΕΣ και λοιπών ιδιωτικών κολεγιών, σπρώχνοντας με αυτό τον τρόπο μια πελατεία της τάξης των 60.000 αποφοίτων λυκείου, να αγοράσουν ένα πτυχίο.


Από τη μια λοιπόν, η κοινωνία να στενάζει και από την άλλη ο Καραμανλής να δηλώνει από το βήμα της ΔΕΘ, ότι δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσει την επιλογή της «πρόωρης συνταξιοδότησης», σα να λέει ότι έχει στόχο να μας φτάσει στον πάτο. Είναι φανερό ότι βρισκόμαστε μέσα σε μια βαθιά πολιτική κρίση του συστήματος, που όμως δεν είναι μια ελληνική πρωτοτυπία. Ο πόλεμος στη Γεωργία είναι το πιο τρανταχτό και ταυτόχρονα τραγικό παράδειγμα της παγκόσμιας κρίσης που περνάει το σύστημα. Οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ΗΠΑ και Ρωσία ξαναμοιράζουν τον κόσμο χαράζοντας τα σύνορα με το αίμα των λαών. Παίζουν τα οικονομικά και στρατιωτικά παιχνίδια τους σκοτώνοντας αθώους.


Κάτι όμως φαίνεται να αλλάζει,
η κοινωνία βρίσκεται σε αναταραχή.


Ο κόσμος της δουλειάς με τις κινητοποιήσεις του όλο το προηγούμενο διάστημα για το ασφαλιστικό και με την πρόσφατη μεγάλη διαδήλωση της ΔΕΘ στις αρχές του Σεπτέμβρη, στέλνει μήνυμα αντίστασης και αγώνα κόντρα στα σχέδια της κυβέρνησης για νέα φορολογικά μέτρα, το κλείσιμο εργοστασίων και τους μισθούς και τις συντάξεις της πείνας.


Κινήματα πόλεων μέσα από επιτροπές και συνελεύσεις κατοίκων, δίνουν σκληρές μάχες ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος, τη χειροτέρευση του επιπέδου διαβίωσης και το ξεπούλημα του φυσικού πλούτου σε ιδιώτες.


Το φοιτητικό κίνημα, μετά την μεγάλη του νίκη με την αποτροπή της αναθεώρησης του άρθρου 16, δίνει μάχη για το μπλοκάρισμα του νόμου-πλαίσιο και την μη αναγνώριση των κολεγίων.


Ο λαός αντιλαμβάνεται τη δύναμη του και αυτός είναι ο χειρότερος εφιάλτης των κυβερνώντων.


Αυτό που έχουμε ανάγκη είναι η ενότητα των κινημάτων, των εργαζομένων, της Αριστεράς, του λαού. Να συγκροτήσουμε ένα μέτωπο ενάντια στην πολιτική που υπηρετούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Μόνο έτσι θα γίνουμε επικίνδυνοι, θα καταφέρουμε πλήγματα στον αντίπαλο, θα έχουμε νικηφόρους αγώνες. Μόνο έτσι θα αλλάξει ο φόβος στρατόπεδο.


Η ομορφιά είναι στους αγώνες


Παρά την προσπάθεια αποστείρωσης του Πανεπιστημίου, όλα αυτά τα χρόνια από την ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τα μακριά τους χέρια μέσα στις σχολές τη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ, η «ησυχία, η τάξη και η ασφάλεια» δεν έχουν επιβληθεί. Το όραμα τους για ένα Πανεπιστήμιο χωρίς πολιτική, παρατάξεις, συνδικαλισμό, κίνημα, έχει βρει απέναντί του την ζωντάνια και τους αγώνες της νεολαίας. Οι συνελεύσεις, οι συζητήσεις, τα αμφιθέατρα, οι πολιτιστικές ομάδες, τα στέκια, σου δίνουν την ευκαιρία να έρθεις κοντά με τις ιδέες της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης, του αγώνα, της αριστεράς.


Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ, θα στήσουν το μαγαζί τους με πολύχρωμες και τεράστιες αφίσες, θόρυβο, πάρτι και κενά συνθήματα. Θα σου συμπεριφέρονται σαν να είσαι μικρό παιδάκι, θα σε πάρουν από το χέρι να σε γράψουν, θα σε φλομώσουν στις ψεύτικες υποσχέσεις.


Στη νέα σχολή που μπήκες, ψάξε, ρώτα, μπλέξου με τις συλλογικές διαδικασίες. Πέρα από μια «επένδυση» για το μέλλον (όσο μπορεί κανείς να το πει αυτό για το πτυχίο που θα πάρεις), κάνε και μια «επένδυση» για το παρόν…


Τι είναι τα Αριστερά Σχήματα;


Είμαστε μια πανελλαδική φοιτητική παράταξη. Φιλοδοξούμε να αποτελέσουμε ένα χώρο αναφοράς, δράσης και διαλόγου για όλους αυτούς που δεν βολεύονται και δεν παύουν να αγωνίζονται. Είμαστε με την αριστερά και θέλουμε να την κάνουμε πιο χρήσιμη και πιο αποτελεσματική. Εμπνεόμαστε από την προσπάθεια ενότητας στην αριστερά και από τον ΣΥΡΙΖΑ, για να μπορέσουμε να τελειώσουμε με τα δύο μεγάλα κόμματα του κατεστημένου και να αλλάξουμε τα πράγματα στην κοινωνία.


Μαθαίνουμε από τους αγώνες γι’ αυτό και πήραμε την πρωτοβουλία πριν ενάμισι χρόνο, μέσα από τη δυναμική του φοιτητικού κινήματος, να συγκροτήσουμε την Αριστερή Ενότητα. Κάναμε πράξη με αυτό τον τρόπο μια πιο σταθερή και πλατιά ενότητα, ώστε να δώσουμε τις επόμενες μάχες από καλύτερη θέση.

Ανακοίνωση των Αριστερών Σχημάτων για τα Κολέγια, 15/09/2008

ΜΑΣ ΛΕΝΕ: «ΜΕ 10.000€, ΠΤΥΧΙΟ ΑΠΟ ΚΟΛΕΓΙΟ, ΙΣΟΤΙΜΟ ΤΩΝ ΑΕΙ!»
ΑΠΑΝΤΑΜΕ: ΘΑ ΤΟ «ΠΛΗΡΩΣΕΤΕ»!


Μέσα στο καλοκαίρι, η πιο επικίνδυνη κυβέρνηση των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα, η κυβέρνηση του Καραμανλή, αποφάσισε να δώσει το τελειωτικό χτύπημα στη δημόσια, τριτοβάθμια εκπαίδευση. Παραβιάζουν το άρθρο 16 του συντάγματος, που με αγώνες υπερασπιστήκαμε το προηγούμενο διάστημα. Τσαλαπατούν τα δικαιώματά μας στη μόρφωση και στη δουλειά. Υποβαθμίζουν τα ήδη υποβαθμισμένα πτυχία μας. Αγοράζουν όνειρα και πουλούν ελπίδα σε όλους όσοι δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν τη «βάση του 10», την οποία όρισαν με μοναδικό στόχο να ετοιμάσουν την πελατεία των αγαπημένων τους κολεγίων. Αυτή η κυβέρνηση είναι κόντρα στους μαθητές, τους φοιτητές, την εκπαίδευση, το λαό ολόκληρο. Πρέπει να φύγει!


ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΛΕΓΙΑ

Όσα κολέγια έχουν ή πάρουν άδεια λειτουργίας μπορούν να παρέχουν αναγνωρισμένα πτυχία, ισότιμα των δημόσιων ΑΕΙ, συνεργαζόμενα με εκπαιδευτικά ιδρύματα του εξωτερικού. Αναγνωρίζονται ως εκπαιδευτικοί φορείς τα κολέγια και τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών και εντάσσονται στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας. Άδεια ίδρυσης κολεγίων χορηγείται σε φυσικά πρόσωπα, σε ενώσεις προσώπων και σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου! Ιδιωτικά πανεπιστήμια δηλαδή! Γιατί ίδρυμα που πουλάει πτυχία με ισότιμα επαγγελματικά δικαιώματα με αυτά των δημόσιων ιδρυμάτων, που ορίζει δίδακτρα, που ανήκει σε έναν επιχειρηματικό όμιλο, είναι ή δεν είναι ιδιωτικό ΑΕΙ; Οι έλεγχοι και οι προϋποθέσεις για τα κολέγια που ορίζει ο νόμος είναι πραγματικά για γέλια. Εγγυητική επιστολή 500.000 ευρώ, βιβλιοθήκη, εργαστήρια ανάλογα με τις ειδικότητες που παρέχονται, οπτικοακουστικά μέσα και μια αίθουσα υπολογιστών με πρόσβαση στο διαδίκτυο, όροι που καλύπτονται κι από συνοικιακό φροντιστήριο και που έχουν μοναδικό στόχο να προσθέσουν κύρος στα παραμάγαζα των ιδιωτικών ΑΕΙ του εξωτερικού και να προσελκύσουν ευκολότερα, με τις ευλογίες του κράτους, την πελατεία τους.


ΜΑΣ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ, ΛΕΝΕ ΨΕΜΑΤΑ!

Ξαφνικά η κυβέρνηση κόπτεται για τα δικαιώματα των αποφοίτων των κολεγίων, που μέχρι τώρα αμφισβητούνται. Και τα δικαιώματα των χιλιάδων αποφοίτων ΑΕΙ και ΤΕΙ που πετιούνται στην ανεργία; Η ισοτίμηση ενός 3τούς κύκλου σπουδών ενός κολεγίου (bachelor) με το πτυχίο ενός δημόσιου ιδρύματος, είναι ή δεν είναι υποτίμηση για το δεύτερο; Προωθείται έτσι η διάσπαση των πτυχίων μας σε βασικό (bachelor) και συμπλήρωμα (master). Κι όσο κατακερματίζουν τα πτυχία, τόσο κατακερματίζουν και τα επαγγελματικά μας δικαιώματα, τόσο ριζώνει ο ανταγωνισμός ανάμεσά μας και το εργασιακό μας μέλλον γίνεται αβέβαιο, αφού όσο λιγότερα ξέρεις, τόσο λιγότερα απαιτείς.


Λένε ακόμη πως ο ανταγωνισμός με τα κολέγια θα κάνει καλό στα δημόσια ΑΕΙ. Στα ΑΕΙ που τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, συνειδητά υποχρηματοδοτούν και απαξιώνουν. Και ξέρουμε όλοι πόσο καλό έκανε στα δημόσια νοσοκομεία η ίδρυση των ιδιωτικών κέντρων υγείας ή στα σχολεία η ίδρυση των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων!


Λένε πως ήταν ανάγκη «να μπουν νόμοι για την λειτουργία της μεταδευτεροβάθμιας ιδιωτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα που έτσι κι αλλιώς υπάρχει». Να μπουν νόμοι ώστε να σταματήσει να υπάρχει! Να καταργηθούν με νόμο κάθε είδους Deere, ΚΕΣ, ιδιωτικά ΙΕΚ, οποιοδήποτε μεταδευτεροβάθμιο ή τριτοβάθμιο ίδρυμα στην Ελλάδα.


Μας λένε πως έτσι θα σταματήσουν να φεύγουν φοιτητές για τα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Είναι προκλητικό να προτείνουν σε μια οικογένεια, αντί να πληρώνει μια σχολή στο εξωτερικό, να πληρώνει το μεσάζοντά της στην Ελλάδα! Άλλωστε τα παραμάγαζα που θα ανοίξουν ή που ήδη λειτουργούν στη χώρα μας, δεν είναι ούτε του Χάρβαρντ, ούτε της Οξφόρδης, αφού τα πανεπιστήμια αυτά, ακριβώς για να μη γίνουν κουρελόχαρτα τα πτυχία τους, παραμένουν έξω από τις συνθήκες που επιβάλουν τις διασπάσεις των πτυχίων μας, τη Μπολόνια και τη Λισαβόνα.


Μας λένε πως πρέπει να βρεθεί λύση για αυτούς που δεν τα καταφέρνουν να μπουν στην τριτοβάθμια, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση της ΝΔ θέσπισε τη βάση του 10 για να αποκλείει όλο και περισσότερους από τη δημόσια εκπαίδευση και να τους σπρώχνει στην ιδιωτική.


Δε μας λένε την αλήθεια: Τους ενδιαφέρει μόνο το ΚΕΡΔΟΣ!


ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΝΙΚΗΣΕΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ!

Το 2007 τσαλακώσαμε τα σχέδια του δικομματισμού για την αναθεώρηση του άρθρου 16, για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Τώρα παραβιάζουν κατάφορα το άρθρο 16, ιδρύουν ιδιωτικά πανεπιστήμια με άλλο όνομα: κολέγια. Τότε χρειάστηκε να βγούμε στους δρόμους, πολλές χιλιάδες απ’ όλη την Ελλάδα, για εβδομάδες ολόκληρες. Είχαμε στο πλευρό μας μεγάλο κομμάτι των πανεπιστημιακών. Χρειάστηκε να συγκινήσουμε και το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας. Χρειάστηκε να προκαλέσουμε τη μεγαλύτερη αναταραχή που είδε το ελληνικό πανεπιστήμιο την τελευταία 20ετία, προκειμένου να υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας στη μόρφωση, στη δουλειά, στη ζωή με ανθρώπινους ρυθμούς.


Τώρα πρέπει να ξανακάνουμε ό,τι χρειαστεί! Η ισοτίμηση των πτυχίων μας με αυτά των ΚΕΣ αποτελεί βιασμό των δικαιωμάτων μας και συνταγματική εκτροπή. Να δώσουμε μάχη για να ξανακερδίσουμε ολόκληρη την κοινωνία. Μάχη για να ενώσουμε ολόκληρη τη φοιτητική αριστερά, όλους τους φοιτητές ώστε να είμαστε ακόμη περισσότεροι, ακόμη πιο προετοιμασμένοι, ακόμη πιο αποτελεσματικοί από την προηγούμενη φορά. Έχουμε αποδείξει πως οι κυβερνώντες δεν είναι ανίκητοι! Ας το ξανατολμήσουμε!


Καμία αναγνώριση των κολεγίων

Ρύθμιση για τα δικαιώματα των απόφοιτων των ΚΕΣ, των ΙΕΚ και κάθε μεταλυκειακού μηχανισμού κατάρτισης και ταυτόχρονη κατάργησή τους

Ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης

Όχι στα ιδιωτικά Πανεπιστήμια - Κάτω τα χέρια από το Άρθρο 16

Ανακοίνωση των Αριστερών Σχημάτων για το νομοσχέδιο για τα μεταπτυχιακά, 22/06/2008

ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΤΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ

Την τελευταία περίοδο πολλά ακουστήκανε και ακόμα περισσότερα γράφτηκαν σχετικά με την αναταραχή στα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα. "Αλήτες" φοιτητές που κλέβουν και καίνε κάλπες, χτυπάνε πρυτάνεις, παρακωλύουν την εκπαιδευτική διαδικασία, επιβάλλουν την μειοψηφική λογική τους και πόσα ακόμα. Πληρωμένοι κοντυλοφόροι της κυβέρνησης να καταγγέλλουν μέσα από τις στήλες των εφημερίδων τους και τα παράθυρα των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων τις φοιτητικές μειοψηφίες, επιθέσεις (από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΛΑΟΣ) στον ΣΥΡΙΖΑ για το αν καταγγέλλει τα κρούσματα βίας, ο υπουργός Παιδείας να δηλώνει ότι τα πανεπιστήμια χρειάζονται ένα σοκ και κάπως έτσι επανέρχεται ως ένα από τα βασικά θέματα συζήτησης, με αυτούς τους όρους τηλεοπτικής δημοκρατίας, η παιδεία. Το συμπέρασμα όμως ήταν πολλή φασαρία και για την ταμπακιέρα ούτε κουβέντα.

Μετά από 2 χρόνια μεγάλων κινητοποιήσεων και αναταραχών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας, ενάντια στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και ενάντια στο νέο νόμο-πλαίσιο, η κυβέρνηση της ΝΔ έρχεται αιφνιδιαστικά και εν μέσω εξεταστικής περιόδου για τους φοιτητές (το βράδυ της 14ης Ιουνίου) καταθέτει στη Βουλή προς συζήτηση το νομοσχέδιο για τις μεταπτυχιακές σπουδές. Ένα νομοσχέδιο που είναι μια ακόμα απόδειξη ότι ο στόχος της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης είναι να παραδοθεί η παιδεία στο κεφάλαιο. Η κυβέρνηση θέλει να ξεμπερδέψει μια και καλή με το δημόσιο πανεπιστήμιο και βάζει ξανά φωτιά στους φοιτητικούς χώρους, αυτή τη φορά με αφορμή τα μεταπτυχιακά.

Στο νομοσχέδιο αυτό προβλέπονται:

Η επιβολή διδάκτρων. Μέχρι τώρα ένα μικρό ποσοστό των μεταπτυχιακών απαιτούσαν την επιβολή διδάκτρων ενώ τώρα ουσιαστικά θεσμοθετείται η επί πληρωμή παροχή μεταπτυχιακών διπλωμάτων. Μιλάμε για ένα ακόμη βήμα προς την αναθεώρηση του άρθρου 16 από την πίσω πόρτα.

Η χρηματοδότηση των μεταπτυχιακών θα γίνεται από πόρους του δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα. Προφανώς, όταν κάποιος ιδιώτης θα χρηματοδοτεί κάποιο μεταπτυχιακό πρόγραμμα θα έχει κάποια ανταπόδοση να περιμένει (π.χ. έρευνα για τα δικά του συμφέροντα).

Η άμεση σύνδεση της χρηματοδότησης με την αξιολόγηση. Το ύψος της χρηματοδότησης από τον τακτικό προϋπολογισμό θα εξαρτάται από τα αποτελέσματα της αξιολόγησης. Μιας διαδικασίας, δηλαδή, που δεν αξιολογεί με βάση ακαδημαϊκά κριτήρια αλλά με κριτήρια της αγοράς (όπως προβλέπει και ο αντίστοιχος νόμος).

Η υποχρέωση των υποψήφιων διδακτόρων (διδακτορικοί φοιτητές) να παρέχουν εκπαιδευτικές διαδικασίες χωρίς να εξασφαλίζεται η αμοιβή τους. Η μαύρη εργασία πολλών φοιτητών που είναι συχνό φαινόμενο στα πανεπιστήμια κατοχυρώνεται και νομικά.

Το νομοσχέδιο αυτό είναι ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα που θέλει το πανεπιστήμιο πλήρως υποταγμένο στις ανάγκες της αγοράς. Ένα πανεπιστήμιο που από τη μία θα αφήνει χώρο κερδοφορίας στους επίδοξους "επενδυτές", και από την άλλη θα παράγει τους αυριανούς ευέλικτους, ημιαπασχολήσιμους εργαζόμενους που θα έχουν μάθει να σκύβουν το κεφάλι και να τρέχουν. Η αγορά πλέον κατοχυρώνει τον θεσμικό της ρόλο στη διαμόρφωση της "δημόσιας" τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Ένας νέος κύκλος επίθεσης έχει ξεκινήσει από μεριάς του υπουργείου και είναι πιο επιτακτικό το φοιτητικό κίνημα να ανασυγκροτηθεί, να βρει το περιεχόμενο, τους τρόπους και τις μορφές εκείνες που θα συσπειρώσουν ξανά χιλιάδες φοιτητές και θα υπερασπιστούν το δημόσιο δωρεάν χαρακτήρα του ελληνικού πανεπιστημίου. Για να ηττηθεί ακόμα μια φορά ο νεοφιλελευθερισμός, να μπλοκαριστούν όλες οι αντιεκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, να στείλουμε στα σκουπίδια την κυβέρνηση της ιδιωτικοποίησης της παιδείας.

Απαιτούμε:

Δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους

Αύξηση της χρηματοδότησης για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ

Καμία σκέψη για επιβολή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά

Όχι στην υπαγωγή της έρευνας στα συμφέροντα του κεφαλαίου

Το πτυχίο μόνη προϋπόθεση για δουλειά με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα κατοχυρωμένα σε αυτό.